مقاله تقابل افراط گرایی و عدالت خواهی (تاملی در سیره علوی) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۳ در مجله دندانپزشکی (جامعه اسلامی دندانپزشکان ایران) از صفحه ۱۶۵ تا ۱۶۸ منتشر شده است.
نام: تقابل افراط گرایی و عدالت خواهی (تاملی در سیره علوی)
این مقاله دارای ۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عدالت
مقاله افراط
مقاله بیعت
مقاله انقلاب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محلاتی محمدسروش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
برای داشتن درکی درست از افراط گرائی می توان سیره امیرالمومنین (ع) را به عنوان شاخص عدالت محوری مورد بررسی قرار داد. در پایان دوره خلیفه سوم، بسیاری از مسلمانان بر علیه او قیام کردند و فضای تند سیاسی، عده ای را به افراط گرایی سوق داد و با استقرار دولت علوی افراط گرایی از دو سو، این دولت را در محاصره خود گرفت، عده ای از جبهه مخالفان همانند خوارج به معارضه برخاستند و برخی دیگر از جبهه دوستان از سر عشق و علاقه به تند روی پرداختند. این دوستان که شاخص عدالت را کنار گذاشتند، می خواستند با تحمیل رای و اعمال فشار برای بیعت گرفتن، به زندان افکندن متهمان ، برخورد خشن با همه مخالفان ، حذف عناصر عاقل و اقدامات تند علیه دشمنان، دولت علوی را «تحکیم» کرده و نظام را «تثبیت» کنند و در این بین امیرالمومنین (ع) به شدت در برابر این گروه افراطی و خواسته های آنان مقاومت می کرد.