مقاله تغییرات غلظت فیبرینوژن و مسیرهای انعقادی گاو در دو فصل سرد و گرم یا زمستان و تابستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در آسیب شناسی درمانگاهی دامپزشکی (دامپزشکی تبریز) از صفحه ۱۸۹۰ تا ۱۸۹۶ منتشر شده است.
نام: تغییرات غلظت فیبرینوژن و مسیرهای انعقادی گاو در دو فصل سرد و گرم یا زمستان و تابستان
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پروترومبین
مقاله ترومبوپلاستین فعال نسبی
مقاله فصل
مقاله فیبرینوژن
مقاله گاو

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خوشوقتی آمنه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
فیبرینوژن یکی از فاکتورهای اصلی و مهم در انعقاد خون و نیز از پروتئین های مرحله حاد مثبت می باشد که در مواردی از جمله التهاب، عفونت و استرس میزان آن افزایش می یابد. سنجش مدت زمان ترومبین و ترومبوپلاستین فعال نسبی از آزمایش های غربالگری است که به منظور بررسی وضعیت سیستم انعقادی انجام می شود. تحقیق حاضر به منظور بررسی تأثیر فصل بر میزان فیبرینوژن و مدت زمان ترومبین و ترومبوپلاستین فعال نسبی گاو انجام  شد. به منظور انجام این تحقیق از ۱۰ رأس گاو به ظاهر سالم متعلق به یک گاوداری دراطراف شهرستان یاسوج با رعایت شرایط استریل در دو فصل زمستان و تابستان خون گیری به عمل آمده وپلاسمای سیتراته جداسازی شد. میزان فیبرینوژن(FIB)  به روش انکسار سنجی رسوبی و مدت زمان پروترومبین (PT) و ترومبوپلاستین فعال نسبی(APTT) به روش کوآگولومتری اندازه گیری شد. آزمون های آماری نشان داد که بین میانگین میزان فیبرینوژن در تابستان و زمستان اختلاف آماری معنی دار وجود دارد (p<0.05). اما تغییرات مدت زمان پروترومبین و ترومبوپلاسمین فعال نسبی به اندازه ای نبود که بین این پارامترها در فصل تابستان و زمستان اختلاف آماری معنی دار مشاهده شود (.(p>0.05 نتیجه این که سرمای فصل زمستان می تواند میزان فیبرینوژن را به طور قابل ملاحظه ای افزایش دهد، اما بر روی مسیرهای انعقادی تاثیر چندانی ندارد.