مقاله تغییرات ضخامت انتیما- مدیای شریان کاروتید درخانم های با و بدون سابقه دیابت شیرین دوران بارداری که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی کرمان از صفحه ۱۸۰ تا ۱۸۷ منتشر شده است.
نام: تغییرات ضخامت انتیما- مدیای شریان کاروتید درخانم های با و بدون سابقه دیابت شیرین دوران بارداری
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ضخامت انتیما
مقاله مدیای کاروتید
مقاله دیابت بارداری
مقاله اولتراسونوگرافی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: انحصاری احمد
جناب آقای / سرکار خانم: شکوهی مصطفی
جناب آقای / سرکار خانم: پارسا مرضیه
جناب آقای / سرکار خانم: افتخاری ناهید
جناب آقای / سرکار خانم: یوسف زاده غلامرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: خانم های با سابقه دیابت بارداری (Gestational diabetes mellitus یا GDM) در معرض خطر پیشرفت به سمت بیماری های قلبی- عروقی و سندرم متابولیک هستند. ضخامت انتیما- مدیای کاروتید (Carotid intima-media thickness یا CIMT)، یک شاخص غیر تهاجمی ارزیابی آترواسکلروز تحت بالینی می باشد. مطالعه حاضر به منظور ارزیابی ضخامت انتیما- مدیای کاروتید در زنان با و بدون سابقه دیابت بارداری در مقایسه با دوران بارداری انجام گرفت تا رابطه بین دیابت بارداری را با افزایش ضخامت انتیما- مدیای کاروتید بررسی نماید.
روش: جمعیت این مطالعه شامل ۲۰ زن با سابقه قبلی دیابت بارداری و ۲۰ زن با سابقه بارداری طبیعی بودند. دو گروه از نظر سن، شاخص توده بدنی (Body mass index یا BMI) و نوبت بارداری (Parity) با هم مطابقت داده شدند. ضخامت انتیما- مدیای کاروتید یک سال پس از زایمان توسط سونوگرافی B-Mod برای تمام بیماران اندازه گیری و با نتایج سونوگرافی ضخامت انتیما- مدیای کاروتید اواسط و اواخر دوران بارداری آن ها مقایسه گردید.
یافته ها: CIMT در هر دو گروه طی دوران بارداری افزایش و پس از زایمان کاهش یافت (CIMT در زنان با سابقه دیابت بارداری برابر با ۰٫۵۵ میلی متر و در زنان با سابقه بارداری طبیعی برابر با ۰٫۵۷ میلی متر) که این میزان کاهش نسبت به CIMT در اواخر حاملگی در هر دو گروه قابل توجه بود (CIMT در زنان با سابقه دیابت بارداری برابر با ۰٫۶۵ میلی متر و در زنان با سابقه بارداری طبیعی برابر با ۰٫۵۹ میلی متر بود)؛ علاوه بر آن، نسبت به CIMT اواسط دوران بارداری در گروه با سابقه دیابت بارداری نیز قابل توجه بود.
نتیجه گیری: CIMT در خانم های با دیابت دوران بارداری یک سال بعد از زایمان کاهش قابل توجهی دارد.