مقاله تغییرات تعادل، سرعت و استقامت راه رفتن در بیماران زن مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس پس از ۴ و ۸ هفته ورزش در آب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در هفته دوم آذر ۱۳۹۲ در مجله دانشکده پزشکی اصفهان از صفحه ۱۶۲۸ تا ۱۶۳۹ منتشر شده است.
نام: تغییرات تعادل، سرعت و استقامت راه رفتن در بیماران زن مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس پس از ۴ و ۸ هفته ورزش در آب
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ورزش در آب
مقاله سرعت و استقامت راه رفتن
مقاله تعادل
مقاله مولتیپل اسکلروزیس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کارگرفرد مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: مهرابی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: حمیدی تهرانی جهانگیر
جناب آقای / سرکار خانم: روزبهانی رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: نشان داده شده است که افراد بزرگ سال مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (Multiple sclerosis یا MS) در مقایسه با همسالان خود، دارای قدرت کمتری در پاها هستند و اختلال تعادل نیز دارند که منجر به افزایش شیوع افتادن در این جمعیت می شود. هدف از این تحقیق، ارزیابی اثر هشت هفته تمرین در آب بر تعادل و سرعت و استقامت راه رفتن در زنان مبتلا به MS بود.
روش ها: در این مطالعه کارآزمایی بالینی، ۲۱ بیمار زن مبتلا به بیماری MS از نوع Relapsing-remitting))RR  با ۳٫۵ > EDSS (Expanded Disability Status Scale) مراجعه کننده به انجمن MS شهرستان اصفهان شرکت کردند. بیماران به صورت تصادفی در دو گروه تمرین ورزشی (۱۰ نفر) و شاهد (۱۱ نفر) قرار گرفتند. گروه تمرین در یک برنامه ۸ هفته ای ورزش در آب شامل ۳ جلسه تمرین در هفته و هر جلسه به مدت ۶۰-۴۵ دقیقه در روزهای متغیر شرکت کردند، در حالی که گروه شاهد فقط پی گیری شدند و مراقبت های پزشکی استاندارد را دریافت نمودند. متغیرهای تعادل با استفاده از آزمون تعادلی Berg و سرعت و استقامت راه رفتن با استفاده از آزمون مسافت ۶ دقیقه راه رفتن، در ابتدای مطالعه و بعد از ۴ و ۸ هفته، در هر دو گروه ارزیابی گردید. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس ها با اندازه های تکراری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: پس از ۲ ماه دوره تمرینی، استقامت و سرعت راه رفتن در گروه تمرین در مقایسه با گروه شاهد به طور معنی داری بهبود یافت (P<0.05). تعادل، استقامت و سرعت راه رفتن در گروه تمرین در تمام دوره های تمرین ورزش در آب در مقایسه با حالت پایه به طور معنی داری بهبود پیدا کرد (P<0.05). بین میانگین نمره تعادل در گروه های تمرین و شاهد پس از برنامه ورزش در آب تفاوت معنی داری مشاهده نشد (P>0.05).
نتیجه گیری: نتایج نشان داد که تمرین ورزشی در آب تعادل، سرعت و استقامت راه رفتن در بیماران مبتلا به MS را بهبود می بخشد. با این حال، تمرین ورزشی در آب ممکن است منجر به سود اضافی فراتر از درمان مناسب پزشکی گردد و باید سنگ بنایی در کنترل تمام بیماران مبتلا به MS باشد.