مقاله تعیین پتانسیل آلودگی شیرابه مکان های دفن پسماند شهرهای تالش، رودسر و فریدونکنار با استفاده از شاخص پتانسیل آلودگی شیرابه (LPI) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در شیلات از صفحه ۴۳ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: تعیین پتانسیل آلودگی شیرابه مکان های دفن پسماند شهرهای تالش، رودسر و فریدونکنار با استفاده از شاخص پتانسیل آلودگی شیرابه (LPI)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شیرابه
مقاله محل دفن
مقاله شاخص آلودگی شیرابه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کاظمی علی
جناب آقای / سرکار خانم: یونسی حبیب اله
جناب آقای / سرکار خانم: بهرامی فر نادر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
دفع پسماند جامد در محل های دفن کنترل نشده می تواند باعث اثرات معنی داری روی محیط زیست و سلامتی انسان ها شود. مهمترین مشکل متمرکز شده در پتانسیل آلودگی به علت انتقال شیرابه تولید شده از محل های دفن به آب های زیرزمینی، سطحی یا دریا می باشد. در این مطالعه، از روشی توسعه یافته برای کمی کردن پتانسیل آلودگی شیرابه محل دفن با استفاده از یک شاخص با عنوان شاخص آلودگی شیرابه (LPI) استفاده شده است. همچنین، پایشی از وضعیت شیرابه سه محل دفن تالش، رودسر و فریدونکنار از شهرهای شمالی ایران بدست آمده است. شیرابه ها برای بررسی تغییرات در میزان pH، COD، BOD، TKN، TDS، نیتروژن آمونیاکی و فلزات سنگین پایش شدند. شاخص آلودگی شیرابه LPI برای تالش، رودسر و فریدونکنار به ترتیب برابر با ۲۳٫۶۴، ۲۷٫۵۱ و ۱۷٫۹۶ بود. این نتایج نشان می دهد که شیرابه رودسر نسبت به فریدونکنار و تالش بیشتر آلوده کننده است. به علاوه، شیرابه هر سه محل دفن نشان می دهد که مقادیر LPI آنها نسبت به ۷٫۴ بدست آمده از شیرابه تصفیه شده که می تواند در آب های سطحی داخلی رهاسازی شوند، بالاتر هستند.