مقاله تعیین توافق رادیوگرافی بایت وینگ و پانورامیک دیجیتال در تشخیص پوسیدگی پروگزیمالی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در مجله دانشگاه علوم پزشکی کرمان از صفحه ۳۴۳ تا ۳۵۳ منتشر شده است.
نام: تعیین توافق رادیوگرافی بایت وینگ و پانورامیک دیجیتال در تشخیص پوسیدگی پروگزیمالی
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بایت وینگ
مقاله پانورامیک فیلترشده
مقاله پانورامیک فیلترنشده
مقاله پوسیدگی بین دندانی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فلاح زاده فرنوش
جناب آقای / سرکار خانم: طیبی علی
جناب آقای / سرکار خانم: تفنگچی ها مریم
جناب آقای / سرکار خانم: مدیرفلاح حسین
جناب آقای / سرکار خانم: صفرزاده خسروشاهی شاداب

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: رادیوگرافی به صورت معمول در تشخیص تمام مشکلات دندانی نظیر پوسیدگی ها و درمان کانال ریشه به کار می رود. روش های رادیوگرافی معمولی قدرت تشخیصی قابل قبولی در ارزیابی ساختارهای آناتومیک و پاتولوژیک دارند. به نظر می رسد با استفاده از روش رادیوگرافی دیجیتال بتوان اطلاعات بیشتری به دست آورد. هدف از این مطالعه، مقایسه دقت تشخیصی رادیوگرافی بایت وینگ و پانورامیک دیجیتال فیلترشده و فیلترنشده در تشخیص پوسیدگی های بین دندانی بود.
روش: این مطالعه، یک مطالعه توصیفی- تحلیلی بود که در آن پرونده ۵۶ بیمار که به مطب خصوصی مراجعه کرده بودند و در پرونده خود رادیوگرافی پانورامیک دیجیتال (همراه سی دی) و بایت وینگ داشتند، ارزیابی شد. رادیوگرافی ها در اختیار دو مشاهده گر قرار گرفت. وجود پوسیدگی بر اساس مقیاس ۴ تایی بررسی شد. داده ها پس از جمع آوری وارد برنامه SPSS گردید و از آنالیز آماری ANOVA و ضریب Kappa استفاده شد. سطح معنی داری ۰٫۰۵ تعیین شد.
یافته ها: بالاترین توافق خارجی بر حسب وجود یا عدم وجود پوسیدگی بر اساس محل در کلیشه بایت وینگ (ضریب Kappa بالای ۰٫۷۶) سپس در پانورامیک فیلترنشده و در مرتبه سوم در پانورامیک فیلترشده حاصل شد. توافق بین دو مشاهده کننده بر حسب عمق به صورت کلی در پانورامیک بیشتر از بایت وینگ حاصل شد.
نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصل از این تحقیق، رادیوگرافی پانورامیک دیجیتال با منظور نمودن همه امکانات سیستم های تصویربرداری دیجیتال که بنا بر ادعای شرکت های سازنده سبب افزایش دقت تشخیصی در سیستم ها می شود، نمی تواند در تشخیص پوسیدگی های بین دندانی با کلیشه های بایت وینگ برابری کند و همواره کلیشه های بایت وینگ، بهترین گزینه در ارزیابی سطوح بین دندانی است.