مقاله تحلیل جامعه شناختی گرایش به جابه جایی سکونتی در بافت قدیم خمینی شهر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در جامعه شناسی کاربردی (مجله پژوهشی علوم انسانی دانشگاه اصفهان) از صفحه ۲۱ تا ۴۲ منتشر شده است.
نام: تحلیل جامعه شناختی گرایش به جابه جایی سکونتی در بافت قدیم خمینی شهر
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تحرک سکونتی
مقاله بافت قدیم
مقاله رضامندی سکونتی
مقاله سرمایه اجتماعی
مقاله حریم خصوصی
مقاله محرومیت نسبی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: همتی رضا
جناب آقای / سرکار خانم: تقی پور فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: بیات اکرم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
جابه جایی ها به مثابه پارادایم معاصر در علوم اجتماعی، ناظر به بررسی جابه جایی افراد، ایده ها و اشیا و همچنین دلالت های اجتماعی گسترده تر این جابه جایی هاست. جابه جایی های سکونتی درون شهری به مثابه یکی از انواع بسیار متداول جابه جایی، عامل مهمی در ایجاد تغییرات اساسی در حوزه های مختلف شهری است. تغییر محل سکونت در درون شهرها نقش مهمی در تغییر نظام های شهری و ساختار فضایی شهری دارد. عوامل مختلفی در سطح فردی، اجتماعی، کالبدی، فضایی، اقتصادی، فرهنگی و ترکیبی از آنها زمینه ساز این جابه جایی هاست. این پژوهش به صورت پیمایشی بر روی ۲۴۰ پاسخگوی ساکن در محله های قدیمی خمینی شهر با هدف سنجش میزان گرایش به نقل مکان به محله های جدید شهر و شناسایی عوامل موثر بر آن صورت گرفته است. نتایج نشان می دهد که در مجموع ساکنان این محله ها گرایش متوسطی به جابه جایی دارند، اما نهایتا حدود ۶۵% تمایل خود و خانواده شان را برای جابه جایی به محله های جدید ابراز کرده اند. نتایح تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی نشان می دهد که سه متغیر رضامندی از محل سکونت و سرمایه اجتماعی و اهمیت حفظ حریم خصوصی، وزن بیشتری در تبیین گرایش به جابه جایی به محله های جدید در خمینی شهر دارد. نتایج رگرسیون لجستیک نیز موید نتایج مذکور است.