مقاله تجزیه و تحلیل مکانی حداکثر بارندگی محتمل (PMP) در ایران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در جغرافیایی سرزمین از صفحه ۱۱۳ تا ۱۲۴ منتشر شده است.
نام: تجزیه و تحلیل مکانی حداکثر بارندگی محتمل (PMP) در ایران
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تحلیل فضایی
مقاله PMP
مقاله کریجنیگ
مقاله هرشفیلد
مقاله ایران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دریاباری سیدجمال الدین
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی حسین
جناب آقای / سرکار خانم: رضائی غلامحسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
حداکثر بارندگی محتمل (PMP) یک ساختار مفهومی است که اندازه شدید ترین بارندگی برای طراحی سد، مخازن و پروژه های شهری را برای ما تعیین می کند. هدف اصلی این مطالعه، بررسی و تعیین بیشترین بارندگی محتمل و تحلیل فضایی آن در ایران است. بدین منظور از میان ۱۸۰ ایستگاه سینوپتیک موجود در ایران ۹۴ ایستگاه که دارای آمار بلند مدت بارندگی (۲۰-۵۵ سال) می باشند، انتخاب گردید. سپس با استفاده از نرم افزار های آماری همچون EXCEL وSPSS  مقدار و میزان آن محاسبه گردید. از میان روش های آماری موجود برای محاسبه حداکثر بارندگی محتمل از روش هرشفیلد استفاده گردید و در نهایت با استفاده از نرم افزار ARCGIS و روش KRIGING تحلیل فضایی انجام گردید. نقشه های بدست آمده از حداکثر بارندگی محتمل در ایران نشانگر این مساله است که کشور ایران از نظر توزیع مکانی بارش سالانه دارای نایکنواختی می باشد. طبق نقشه های موجود بیشترین مقدار بارندگی محتمل مربوط به سواحل شمالی و جنوبی ایران است. بدین ترتیب مقدار PMP از سواحل جنوب ایران به سمت نواحی مرکزی، کاهش و از نواحی مرکزی به سمت سواحل شمالی ایران افزایش می یابد.