مقاله تجارب گذراندن زندگی روزمره در سالمندان مراجعه کننده به پارک های شهراصفهان درسال ۱۳۹۰ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در تحقیقات کیفی در علوم سلامت از صفحه ۱۸۴ تا ۱۹۳ منتشر شده است.
نام: تجارب گذراندن زندگی روزمره در سالمندان مراجعه کننده به پارک های شهراصفهان درسال ۱۳۹۰
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فراغت
مقاله گذران
مقاله شادابی
مقاله آسایش
مقاله خاطرات زندگی روزمره
مقاله سالمندان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عابدی حیدرعلی
جناب آقای / سرکار خانم: لعلی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: کیوان نیا شمیم
جناب آقای / سرکار خانم: نیکبخت اکرم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه : سالمندی در آغاز توسط کشورهای توسعه یافته تجربه شد، اما به تازگی در اکثر کشورهای در حال توسعه نیز آشکار شده است و به طور تقریبی در آینده نزدیک تقریبا تمام کشورها با مساله سالخوردگی مواجه خواهند شد. این در حالی است که عمده جمعیت سالمندان در حالت بازنشستگی هستند و توان مالی کافی برای پرداخت هزینه ها ندارند. اکثر سالمندان نیاز به خدمات توانبخشی در زمینه های حرکتی، عضلانی، بینایی، شنوایی و روانی دارند. توجه به تامین استقلال فردی، بعد عاطفی و کیفیت زندگی در سالمندان اهمیت زیادی دارد. از این امروزه در بسیاری ازکشورهای توسعه یافته و در حال توسعه، ساز و کار هایی که موجبات پیوستن سالمندان به جامعه را فراهم می آورند اجرا می گردد. این پژوهش با هدف، بررسی توصیف ماهیت و چگونگی دسته بندی تجارب زندگی سالمندان مراجعه کننده به پارک های شهراصفهان از نحوه گذران زندگی روزمره انجام شد..
روش: روش پژوهش در مطالعه حاضر، فنومنولوژی بود. نمونه گیری به روش مبتنی برهدف ازبین سالمندای مراجعه کننده به پارک های شهر اصفهان صورت گرفت و مصاحبه با آنان به طور عمیق انجام گردید. تحلیل اطلاعات به روش Colaizzi انجام شد.
یافته ها: دسته بندی کدهای اولیه به شکل گیری پنج درون مایه که عبارتند از:« فراغت، گذران ، شادابی، آسایش و خاطرات» منجز شد.
بحث و نتیجه گیری: طیف وسیعی از فاکتورهای زندگی روزمره علاوه بر مسایل مادی و اوقات فراغت، با سالمندی و بازنشستگی تغییر پیدا می کند، برنامه ریزی برای اوقات فراغت سالمندان از ارزش بیشتری برخوردار می باشد. سبک زندگی سالم در دوران سالمندی نیازمند افزایش تخصص و توجه تمامی مسوولان و برنامه ریزان بخصوص در حوزه آموزش عمومی است.