مقاله تبیین احساسات درک شده مبتلایان به ایدز از بیماری و ننگ مرتبط با آن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در تحقیقات کیفی در علوم سلامت از صفحه ۳۴۶ تا ۳۵۷ منتشر شده است.
نام: تبیین احساسات درک شده مبتلایان به ایدز از بیماری و ننگ مرتبط با آن
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله احساسات
مقاله مبتلایان به ایدز
مقاله ننگ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طبسی درمیان عبدالرحیم
جناب آقای / سرکار خانم: ضاربان ایرج
جناب آقای / سرکار خانم: مسعودی غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شهرکی پور مهناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: شناسایی عوامل موثر بر ننگ مرتبط با بیماری ایدز و طراحی مداخلات موثر رمز موفقیت اقدامات پیشگیرانه از ایدز و درمان بیماران مبتلا می باشد. این مطالعه با هدف تبیین دیدگاه مبتلایان به ایدز از بیماری و ننگ مرتبط با آن انجام شده است.
روش: با توجه به محدودیت تعداد بیماران، تعداد ۱۷ بیمار از بیماران مراجعه کننده به یکی از مراکز مشاوره بیماری های رفتاری در سال ۱۳۹۱ به صورت هدفمند انتخاب شدند . آنالیز داده ها بر اساس تحلیل محتوا از نوع تحلیل درون مایه ای صورت گرفت.
یافته ها: مضامین اصلی استخراج شده در حیطه احساس درک شده بیماران نسبت به بیماری شامل «بازگشت و توجه به خدا، ارتباط دادن بیماری به عوامل دیگر و احساس ناتوانی» و مضامین اصلی حیطه احساس بیماران از ننگ اجتماعی مرتبط با بیماری شامل احساسات درونی درک شده (احساس ناامیدی و احساس طرد و دوری گزینی) و احساسات درک شده بیرونی بیماران (احساس تنفر و احساس سرزنش) بود.
نتیجه گیری: احساسات درک شده بیماران نسبت به ایدز بیانگر ماهیت تهدید کنندگی بیماری می باشد؛ به طوری که باعث تقویت بعد معنوی در این بیماران گردیده و باعث شده تا این افراد با تامل و بازگشت به ارزش ها در اعمال عبادی خود تجدید نظر نمایند .آگاهی درک شده بیماران از ننگ مرتبط با این بیماری نشانگر این واقعیت است که این بیماران نه تنها با پیامد های ناگوار جسمی دست و پنجه نرم می کنند، بلکه با پیامد های ننگ حاصل از این بیماری نیز روبرو هستند تا جایی که سلامت روانی و اجتماعی این بیماران را نیز هدف قرار داده است. بنابراین بررسی بیشتر این ادراک نادرست در مورد این بیماری و تدوین برنامه های آموزشی برای آحاد جامعه به خصوص اطرافیان بیمار و تلفیق این برنامه ها با برنامه آموزشی در راستای ارتقای رفتار های پیشگیرانه ضروری به نظر می رسد.