مقاله تاثیر پربیوتیک بیوموس (مانان الیگو ساکارید) بر برخی شاخص های رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه ماهی کپور دریایی (Cyprinus carpio) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در شیلات از صفحه ۹۵ تا ۱۰۲ منتشر شده است.
نام: تاثیر پربیوتیک بیوموس (مانان الیگو ساکارید) بر برخی شاخص های رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه ماهی کپور دریایی (Cyprinus carpio)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پربیوتیک بیوموس
مقاله کپور دریایی (Cyprinus carpio)
مقاله رشد
مقاله بازماندگی
مقاله ترکیب لاشه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نصرت پور آزاده
جناب آقای / سرکار خانم: شاملوفر مهشید
جناب آقای / سرکار خانم: اکرمی رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مطالعه حاضر به منظور ارزیابی تاثیر ماده بیوموس (مانان الیگو ساکارید) به عنوان یکی از انواع پربیوتیک بر رشد و بقاء کپور ماهیان جوان دریایی (Cyprinus carpio) انجام شد. این تحقیق با استفاده از طرح کاملا تصادفی شامل سطوح ۰، ۰٫۲، ۰٫۴ و ۰٫۶ درصد بیوموس در قالب چهار تیمار با سه تکرار طراحی شد. بچه ماهیان با میانگین وزنی ۱۰٫۸۸±۰٫۴۲ گرم و تراکم ۳۵ عدد در هر حوضچه و نیرو به مدت ۸ هفته با جیره های آزمایشی تا حد سیری تغذیه شدند. نتایج حاصل از آنالیز آماری تاثیر مثبت افزایش سطح پربیوتیک بیوموس را بر برخی شاخص های رشد و تغذیه نظیر وزن نهایی (WG)، نرخ رشد ویژه (SGR)، فاکتور وضعیت (CF) و نرخ بقاء (SR) کپور ماهیان دریایی نشان داد، به طوری که در سطح ۰٫۶ درصد بیوموس در جیره غذایی مقادیر فاکتورهای فوق الذکر در مقایسه با سایر تیمارها افزایش یافت. نتایج این مطالعه نشان می دهد پربیوتیک بیوموس در سطح ۰٫۶ درصد تا حدودی بر افزایش عملکرد رشد و کارایی تغذیه در ماهی کپور دریایی تاثیر دارد. نتایج آنالیز ترکیب شیمیایی لاشه حاکی از عدم اختلاف معنی دار بین تیمارهای آزمایشی بود (p<0.05). همچنین این پربیوتیک می تواند تا حدودی در سطوح ۰٫۴ و ۰٫۶ درصد مکمل مناسبی برای جیره غذایی ماهی کپور دریایی باشد.