مقاله تاثیر مکمل یاری اینولین بر ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، فعالیت آنزیم های گلوتاتیون پراکسیداز، سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز در بیماران دیابتی نوع ۲ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اسفند ۱۳۹۲ در مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه از صفحه ۹۷۷ تا ۹۸۶ منتشر شده است.
نام: تاثیر مکمل یاری اینولین بر ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، فعالیت آنزیم های گلوتاتیون پراکسیداز، سوپراکسید دیسموتاز و کاتالاز در بیماران دیابتی نوع ۲
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اینولین
مقاله ظرفیت آنتی اکسیدانی تام
مقاله آنزیم های آنتی اکسیدانت
مقاله دیابت نوع

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دهقان پروین
جناب آقای / سرکار خانم: علی عسگرزاده اکبر
جناب آقای / سرکار خانم: اصغری جعفرآبادی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: پورقاسم گرگری بهرام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پیش زمینه و هدف: با توجه به شیوع بالای استرس اکسیداتیو و پایین بودن ظرفیت آنتی اکسیدانی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲، مطالعه حاضر با هدف بررسی تاثیر اینولین بر ظرفیت آنتی اکسیدانی تام و فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز، سوپراکسیددیسموتاز و کاتالاز در این بیماران انجام شد.
مواد و روش کار: در این کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل دار، ۴۹ زن دیابتی نوع ۲ به دو گروه تقسیم شدند. بیماران در گروه مداخله (n=24)، روزانه ۱۰ گرم پودر اینولین و بیماران در گروه کنترل (n=25)، روزانه ۱۰ گرم مالتودکسترین به مدت ۸ هفته دریافت کردند. دریافت های غذایی، شاخص های تن سنجی، ظرفیت آنتی اکسیدانی تام، فعالیت آنزیم های گلوتاتیون پراکسیداز، سوپراکسیددیسموتاز و کاتالاز در ابتدا و انتهای مطالعه اندازه گیری شد. آنالیز آماری با استفاده از نرم افزارSPSS.11.5  و آزمون های تحلیل کوواریانس و تی زوج انجام گرفت.
یافته ها: در پایان مطالعه، کاهش معنی داری در گلوکز خون ناشتا ۸٫۴۰) درصد) و هموگلوبین گلیکوزیله (۱۰٫۴۰ درصد) و افزایش معنی داری در سطح میانگین ظرفیت آنتی اکسیدانی تام (۱۸٫۸۰ درصد) و سوپراکسید دیسموتاز ( ۴٫۴۰درصد( گروه اینولین در مقایسه با گروه مالتو دکسترین وجود داشت .(p<0.05) تفاوت آماری معنی داری در فعالیت آنزیم های کاتالاز و گلوتاتیون پراکسیداز در گروه اینولین در مقایسه با مالتو دکسترین مشاهده نشد. کلیه متغیرهای فوق به غیر از گلوتاتیون پراکسیداز، در گروه اینولین، در پایان مطالعه نسبت به ابتدای مطالعه، به طور معنی داری افزایش یافت. در طول مطالعه، تغییرات آماری معنی داری در هیچ یک از متغیرهای فوق در گروه مالتودکسترین مشاهده نگردید.
نتیجه گیری: مکمل یاری با اینولین ممکن است برخی از شاخص های آنتی اکسیدانی را در زنان دیابتی بهبود بخشد.