مقاله تاثیر مصرف پیراستام بر روند بهبود نمره آزمون زبان پریشی به دنبال سکته ایسکمیک حاد مغزی؛ کارآزمایی بالینی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی کرمان از صفحه ۲۱۹ تا ۲۲۹ منتشر شده است.
نام: تاثیر مصرف پیراستام بر روند بهبود نمره آزمون زبان پریشی به دنبال سکته ایسکمیک حاد مغزی؛ کارآزمایی بالینی
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پیراستام
مقاله سکته مغزی
مقاله زبان پریشی
مقاله آزمون زبان پریشی
مقاله کارآزمایی بالینی خود شاهد شده

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حمزه ای مقدم اکبر
جناب آقای / سرکار خانم: شفا محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: نظری مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: اکبری مرضیه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: بروز سالانه سکته مغزی ۱۵ میلیون نفر در جهان است. یک سوم بیماران سکته مغزی از اختلال تکلم یا زبان پریشی (Aphasia) رنج می برند و این اختلال اغلب با ناتوانی قابل توجه در این بیماران همراه است. به دلیل دشواری در درمان زبان پریشی از طریق گفتار درمانی، ترجیح پزشکان بیشتر به استفاده از دارودرمانی می باشد. این مطالعه به بررسی نقش پیراستام (Piracetam) در بهبود زبان پریشی پرداخت. در گذشته از این دارو در افزایش پرفیوژن مغزی و بهبود حافظه و دقت در بیماران دچار اختلال استفاده می شد.
روش: این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی شده دو سوکور بود که بر روی بیماران مبتلا به سکته مغزی ایسکمیک حاد انجام شد. بیماران گروه مداخله تحت درمان پیراستام با دوز خوراکی روزانه ۴٫۸ گرم قرار گرفتند؛ به طوری که از روزی دو قرص شروع گردید و طی یک هفته به حد ۴۸۰۰ میلی گرم رسانده شد و به گروه دوم دارونما با شکل و اندازه داروی پیراستام داده شد. تمامی بیماران به مدت سه ماه تحت درمان بودند و در ماه اول، دوم و سوم پس از سکته مغزی توسط آزمون مرجع فارسی زبان پریشی نیلی پور مورد بررسی قرار گرفتند.
یافته ها: در این مطالعه ۴۰ بیمار بررسی شدند. در کسب نمره آزمون زبان پریشی، میانگین گروه مداخله قبل از ورود به مطالعه ۰٫۹±۲٫۳، مرتبه اول ۳٫۰±۲۵٫۱، دوم ۳٫۲±۴۰٫۰ و سوم ۳٫۱±۴۶٫۷ بود و این میانگین درگروه شاهد قبل از ورود به مطالعه ۱٫۳±۲٫۳، مرتبه اول ۱٫۱±۸٫۵، دوم ۳٫۰±۳۳٫۱ و سوم ۳٫۷±۴۸٫۲ بود. در مرتبه اول و دوم پیگیری، بین بیماران دو گروه از نظر نمره آزمون زبان پریشی اختلاف معنی دار آماری مشاهده گردید (P<0.05)؛ ولی در مرتبه سوم، امتیاز هر دو گروه در یک سطح بود و اختلاف معنی داری نداشت (P>0.05).
نتیجه گیری: مصرف داروی پیراستام در بیماران مبتلا به زبان پریشی ناشی از سکته مغزی ایسکمیک حاد باعث افزایش آزمون زبان پریشی سریع تر تا حد متوسط قابل انتظار نسبت به گروه شاهد می شود، ولی میزان بهبودی این بیماران نسبت به گروه شاهد تفاوتی ندارد.