مقاله تاثیر طب سوزنی بر سطح سرمی اینترفرون گاما در موش های BALB/c آلوده به انگل لیشمانیا ماژور که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در هفته سوم شهریور ۱۳۹۲ در مجله دانشکده پزشکی اصفهان از صفحه ۱۰۷۷ تا ۱۰۸۵ منتشر شده است.
نام: تاثیر طب سوزنی بر سطح سرمی اینترفرون گاما در موش های BALB/c آلوده به انگل لیشمانیا ماژور
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لیشمانیوز
مقاله طب سوزنی
مقاله لیشمانیا ماژور
مقاله اینترفرون گاما

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شکیباپور مهشید
جناب آقای / سرکار خانم: غفاری حسینی شروین
جناب آقای / سرکار خانم: محمودی محسن
جناب آقای / سرکار خانم: رستمی فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: حجازی سیدحسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: لیشمانیوز جلدی یا سالک از جمله بیماری های بومی کشور ما است. بهبود ضایعات لیشمانیوز جلدی ارتباط مستقیم با پاسخ ایمنی سلولی با غلبه سلول های Th1 (T helper 1) و به خصوص تولید IFN-y (Interferon-γ) دارد. در مطالعات قبلی تاثیر طب سوزنی بر تحریک سلول های Th1 دیده شده است. بنابراین در این مطالعه اثر طب سوزنی بر سطح سرمی IFN-γ به عنوان یکی از عوامل موثر در بهبود لیشمانیوز جلدی در مدل موشی بررسی شد.
روش ها: ۶۰ سر موش BALB/c به سه گروه ۲۰ تایی تقسیم شدند (شاهد یک، شاهد دو و آزمون) و به انگل (MRHO/IR/75/ER) Leishmania major آلوده شدند. موش های گروه آزمون با طب سوزنی ۱۰ جلسه نیم ساعته و ۲ بار در هفته درمان شدند. موش ها قبل از هر جلسه درمانی، جهت آرام سازی، ۰٫۱ میلی لیتر دیازپام داخل صفاقی دریافت کردند. گروه شاهد دو نیز دیازپام را به همان صورت ولی بدون انجام طب سوزنی دریافت نمودند. سطح سرمی IFN-γ قبل از درمان، ۲۴ ساعت پس از پایان جلسه پنجم و جلسه دهم طب سوزنی اندازه گیری شد.
یافته ها: میانگین سطح سرمی IFN-γ قبل از درمان، یک روز پس از جلسه پنجم درمان و یک روز پس از پایان درمان در هیچ کدام از سه گروه و همچنین بین گروه ها از نظر آماری تفاوت معنی داری نداشت.
نتیجه گیری: در این مطالعه استفاده از طب سوزنی تاثیری در سطح سرمی IFN-γ نداشت. همچنین مشخص شد که استفاده از دیازپام به عنوان عامل مداخله گر در این مطالعه بدون تاثیر بود. اندازه گیری سایر عوامل ایمنی (مانند ،NK cell  لنفوسیت های T و ماکروفاژها) و همچنین اندازه گیری سطح سرمی IFN-γ در هفته اول پس از درمان می تواند موید افزایش عملکرد ایمنی در فاز ابتدایی در این روش درمانی باشد.