مقاله تاثیر سطوح مختلف پربیوتیک مانان الیگوساکارید بر شاخص های رشد، بازماندگی و ترکیب بدن ماهی خواجو (Schizothorax zarudnyi) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در شیلات از صفحه ۲۷ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: تاثیر سطوح مختلف پربیوتیک مانان الیگوساکارید بر شاخص های رشد، بازماندگی و ترکیب بدن ماهی خواجو (Schizothorax zarudnyi)
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پربیوتیک مانان الیگوساکارید
مقاله رشد
مقاله بازماندگی
مقاله ترکیب بدن
مقاله ماهی خواجو (Schizothorax zarudnyi)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جهانجو وحیده
جناب آقای / سرکار خانم: قرایی احمد
جناب آقای / سرکار خانم: اکرمی رضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این پژوهش به منظور ارزیابی تاثیر سطوح مختلف پربیوتیک مانان الیگوساکارید بر شاخص های رشد، بازماندگی و ترکیب بدن ماهی خواجو (Schizothorax zarudnyi) به مدت ۴۵ روز انجام گرفت. آزمایش با استفاده از طرح کاملا تصادفی شامل سطوح صفر (شاهد)، ۱، ۲ و ۳ گرم پربیوتیک مانان الیگوساکارید به ازای هر کیلوگرم جیره تجاری (۳۵ درصد پروتئین و ۱۲ درصد چربی) در قالب ۴ تیمار با ۳ تکرار طراحی شد. آزمایش نام برده درون مخازن پلاستیکی ۱۶۰۰ لیتری شامل ۶۰۰ لیتر آب اجرا شد. در هر مخزن، تعداد ۱۱ عدد ماهی خواجو با میانگین وزنی ۶۴٫۱۱±۳٫۴۵ گرم ذخیره سازی و روزانه با غذای دستی در دو وعده تغذیه شدند. با توجه به نتایج به دست آمده تفاوت معنی داری از نظر رشد و کارایی تغذیه در بین تیمارهای شاهد و شامل MOS به دست آمد، به طوری که در فاکتورهای نسبت کارایی پروتئین و میانگین وزن هفتگی اختلاف معنی دار مشاهده شد (p<0.05) و تیمار ۳ گرم مانان الیگوساکارید در کیلوگرم جیره بیش ترین میزان این شاخص ها را به خود اختصاص داد. شاخص قیمت و ضریب تبدیل غذایی در ماهیانی که با غذای شامل ۲ و ۳ گرم پربیوتیک مانان الیگوساکارید در کیلوگرم جیره تغذیه شدند به طور معنی داری (p<0.05) پایین تر از گروه شاهد بود. در طول دوره آزمایش، ماهیان همه تیمارها سالم بودند و هیچ گونه تلفاتی اتفاق نیفتاد. نتایج نشان داد که افزودن مانان الیگوساکارید به جیره در سطح ۳ گرم در کیلوگرم جیره باعث افزایش معنی دار در مقدار پروتئین لاشه شده است (p<0.05). بیش ترین و کم ترین میزان پروتئین لاشه به ترتیب در سطح ۳ گرم و گروه شاهد مشاهده شد. همچنین در میزان چربی و خاکستر اختلاف معنی داری بین تیمارها مشاهده شد که بیش ترین میزان چربی در تیمار ۱ گرم پربیوتیک مانان الیگوساکارید در کیلوگرم جیره و بیش ترین میزان خاکستر در تیمار ۳ گرم پربیوتیک مانان الیگوساکارید در کیلوگرم جیره به دست آمد (p<0.05)، اما تفاوت معنی داری در میزان رطوبت لاشه در بین تیمارهای آزمایشی مشاهده نشد. نتایج به دست آمده مشخص نمود که افزودن ۳ گرم پربیوتیک مانان الیگوساکارید در هر کیلوگرم جیره غذایی ماهی خواجو می تواند در بهبود عملکرد رشد، تولید نهایی و ترکیب مغذی بدن (میزان پروتئین لاشه ماهی) موثر واقع شود و این پربیوتیک می تواند به عنوان یک مکمل مناسب برای جیره غذایی ماهی خواجو مد نظر قرار گیرد.