مقاله تاثیر سطوح مختلف پربیوتیک مانان الیگوساکارید و بتا ۱-۳ گلوکان بر شاخص های رشد، بازماندگی و ترکیب بدن بچه ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در شیلات از صفحه ۵۵ تا ۶۴ منتشر شده است.
نام: تاثیر سطوح مختلف پربیوتیک مانان الیگوساکارید و بتا ۱-۳ گلوکان بر شاخص های رشد، بازماندگی و ترکیب بدن بچه ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio)
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پربیوتیک مانان الیگوساکارید
مقاله بتا ۱-۳ گلوکان
مقاله رشد
مقاله بازماندگی
مقاله ترکیب لاشه
مقاله بچه ماهی کپور (Cyprinus carpio)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اکرمی رضا
جناب آقای / سرکار خانم: خان احمدی ابوالفضل
جناب آقای / سرکار خانم: چیت ساز حسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
این پ‍ژوهش به منظور ارزیابی تاثیر سطوح مختلف پربیوتیک مانان الیگوساکارید و بتا ۱-۳ گلوکان بر شاخص های رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه در بچه ماهیان کپور پرورشی (Cyprinus carpio) به مدت ۴۵ روز انجام گرفت. آزمایش با استفاده از طرح کاملا تصادفی شامل سطوح صفر (شاهد)، ۰٫۵ و ۱ گرم پربیوتیک مانان الیگوساکارید و بتا ۱-۳ گلوکان به ازای هر کیلوگرم (شامل ۳۵ درصد پروتئین و ۱۲ درصد چربی) جیره در قالب ۳ تیمار با ۳ تکرار طراحی شد. آزمایش درون تشت های پلاستیکی ۴۰ لیتری که با ۳۰ لیتر آب پر شده بود، انجام گرفت. تعداد ۱۵ عدد بچه ماهی کپور با میانگین وزنی ۵۷±۸۱۰ میلی گرم ذخیره سازی و تغذیه شدند. با توجه به نتایج به دست آمده، تفاوت معنی داری از نظر بازماندگی و شاخص های رشد و تغذیه ای بین تیمارها وجود نداشت (P>0.05) ولی بیش ترین میزان پروتئین و چربی لاشه در تیمار ۱ گرم پربیوتیک در هر کیلوگرم جیره مشاهده گردید (P<0.05). به هر حال، افزودن ۱ گرم پربیوتیک مانان الیگوساکارید و بتا ۱-۳ گلوکان در هر کیلوگرم جیره غذایی بچه ماهی کپور پرورشی می تواند در بهبود عملکرد رشد، باز ماندگی، تولید نهایی و ترکیب مغذی بدن موثر واقع شود.