مقاله تاثیر سطوح مختلف پربیوتیک مانان الیگوساکارید بر شاخص های رشد، تغذیه، بازماندگی و ترکیب لاشه در میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در شیلات از صفحه ۹۵ تا ۱۰۲ منتشر شده است.
نام: تاثیر سطوح مختلف پربیوتیک مانان الیگوساکارید بر شاخص های رشد، تغذیه، بازماندگی و ترکیب لاشه در میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مانان الیگوساکارید
مقاله رشد
مقاله ترکیب بدن
مقاله میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اکرمی رضا
جناب آقای / سرکار خانم: دوستی علی
جناب آقای / سرکار خانم: چیت ساز حسین
جناب آقای / سرکار خانم: رازقی منصور مجید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در این پژوهش، اثر سطوح مختلف پربیوتیک مانان الیگوساکارید بر میزان رشد، بازماندگی و ترکیب لاشه در میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei) مورد بررسی قرار گرفت. میگوها با میانگین وزنی ۰٫۱۲±۲٫۵ گرم و با تراکم ۲۵ قطعه در حوضچه های فایبرگلاس به مدت ۵۱ روز مورد تغذیه قرار گرفتند. در این آزمایش از طرح کاملا تصادفی شامل سطوح صفر (شاهد)، ۱٫۵، ۳ و ۴٫۵ گرم مانان الیگوساکارید به ازای هر کیلوگرم جیره با میزان پروتئین ۳۸٫۷ درصد و چربی حاوی ۳٫۸۵ درصد استفاده شد. نتایج به دست آمده بیانگر تفاوت معنی دار از نظر میزان رشد و کارایی تغذیه در بین تیمارها بود (P<0.05) بیش ترین عملکرد رشد و تغذیه در میگوهای تغذیه شده با سطح ۳ گرم مانان الیگوساکارید به ازای هر کیلوگرم غذا مشاهده شد. از نظر بازماندگی تفاوت معنی داری بین تیمارها مشاهده نگردید (P<0.05)نتایج آنالیز لاشه نشان داد که با افزایش سطح مانان الیگوساکارید در جیره میزان پروتئین لاشه نیز افزایش یافت. در مجموع چنین نتیجه گیری می شود که افزودن ۳ گرم مانان الیگوساکارید به ازای هر کیلوگرم جیره می تواند بر رشد و بازماندگی میگوی وانامی موثر واقع شود.