مقاله تاثیر سطوح مختلف نیتروژن بر عملکرد و شاخص های رشد گیاه گوجه فرنگی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۳ در علوم و فنون کشت های گلخانه ای از صفحه ۴۹ تا ۶۲ منتشر شده است.
نام: تاثیر سطوح مختلف نیتروژن بر عملکرد و شاخص های رشد گیاه گوجه فرنگی
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سبزی گلخانه ای
مقاله شوری آب
مقاله کود شیمیایی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سبحانی غزاله
جناب آقای / سرکار خانم: گلچین احمد
جناب آقای / سرکار خانم: شکاری فرید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف نیتروژن و شوری آب آبیاری بر عملکرد و شاخص های رشد گیاه گوجه فرنگی، آزمایشی گلخانه ای به صورت فاکتوریل با سه تکرار و در قالب طرح پایه کاملا تصادفی اجرا گردید. تیمارهای آزمایشی شامل چهار سطح شوری (۵٫۰، ۵٫۲، ۵٫۴ و ۵٫۶ دسی زیمنس بر متر از منبع کلرید سدیم) و چهار سطح نیتروژن (صفر، ۶۰، ۱۲۰ و ۲۴۰ کیلوگرم در هکتار) بودند. نتایج نشان داد که شوری باعث کاهش عملکرد میوه، ارتفاع گیاه، وزن خشک اندام های هوایی و سطح برگ گردید. بیشترین و کمترین مقدار این ویژگی ها در شوری های ۵٫۰ و ۵٫۶ دسی زیمنس بر متر مشاهده شد. با افزایش سطح شوری، وزن خشک ریشه افزایش یافت. بیشترین مقدار عملکرد میوه و ارتفاع گیاه از سطح ۱۲۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار به دست آمد که با تیمار ۲۴۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار اختلاف معنی دار نداشت. کمترین مقدار عملکرد میوه و شاخص های رشد گیاه از تیمار شاهد (صفر کیلوگرم نیتروژن در هکتار) به دست آمد. بیشترین مقدار عملکرد و ارتفاع گیاه از سطح ۱۲۰ کیلوگرم در هکتار نیتروژن و ۵٫۰ دسی زیمنس بر متر شوری به دست آمد. بیشترین مقدار وزن خشک اندام های هوایی و سطح برگ گوجه فرنگی از سطح ۲۴۰ کیلوگرم در هکتار نیتروژن و ۵٫۰ دسی زیمنس بر متر شوری (تیمار شاهد) حاصل شد. کمترین مقدار شاخص های رشد گیاه در تیمار صفر کیلوگرم در هکتار نیتروژن و ۵٫۶ دسی زیمنس بر متر شوری اندازه گیری شد. بیشترین وزن خشک ریشه از سطح ۱۲۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار و ۵٫۶ دسی زیمنس بر متر شوری و کمترین مقدار آن از سطح ۵٫۰ دسی زیمنس بر متر شوری و صفر کیلوگرم در هکتار نیتروژن به دست آمد. نتایج نشان داد در محیط های دارای آب آبیاری شور، مصرف متعادل نیتروژن می تواند سبب کاهش و تعدیل اثر نامطلوب شوری بر عملکرد و شاخص های رشد گیاه گوجه فرنگی شود. ولی با افزایش سطح شوری آب آبیاری، مقدار نیتروژن مورد نیاز برای دستیابی به حداکثر عملکرد کاهش می یابد.