مقاله تاثیر دو شدت مختلف فعالیت بدنی بر سطوح پلاسمایی آدیپونکتین و رزیستین دختران جوان چاق و دارای اضافه وزن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تیر ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک (ره‌ آورد دانش) از صفحه ۲۷ تا ۳۷ منتشر شده است.
نام: تاثیر دو شدت مختلف فعالیت بدنی بر سطوح پلاسمایی آدیپونکتین و رزیستین دختران جوان چاق و دارای اضافه وزن
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آدیپونکتین
مقاله تمرین
مقاله چاقی
مقاله رزیستین

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: داوودی بابک
جناب آقای / سرکار خانم: زیلایی بوری شیرین
جناب آقای / سرکار خانم: آهنگرپور اکرم
جناب آقای / سرکار خانم: زیلایی بوری مریم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: فعالیت بدنی و اضافه وزن هر دو همئوستاز بدن را دست خوش تغییر می سازند. بدین منظور در این پژوهش اثر دو شیوه تمرین هوازی با شدت بالا و متوسط بر میزان آدیپونکتین و رزیستین دختران چاق و دارای اضافه وزن مقایسه شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی تعداد ۱۵ دختر چاق و دارای اضافه وزن (میانگین سنی ۲۲٫۹۳±۰٫۵۴ سال، وزن ۷۵٫۱۵±۲٫۰۷ کیلوگرم، میانگین قد ۱۶۰٫۶±۱٫۳۸ سانتی متر، میانگین شاخص توده بدنی۲۹٫۲۴±۰٫۷۳  کیلوگرم بر مجذور قد به متر) به صورت تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. آزمودنی ها به دو گروه تمرین هوازی با شدت بالا (۹۵- ۸۵ درصد حداکثر ضربان قلب،۳۳ دقیقه تمرین) و شدت متوسط (۷۰-۵۰ درصد حداکثر ضربان قلب، ۴۱ دقیقه تمرین) تقسیم شدند. تمرینات سه روز در هفته به مدت هشت هفته انجام شد. برای تجزیه و تحلیل آماری داده های تحقیق از آزمونIndipendent-samples T Test  و آزمون تحلیل واریانس Repeated measure، در سطح معنی داری ۰٫۰۵>a استفاده شد.
یافته ها: نتایج حاکی از افزایش معنی دار آدیپونکتین با انجام تمرین با شدت بالا پس از هشت هفته در مقایسه با تمرین با شدت متوسط شد(
p=0.02). هم چنین کاهش معنی داری در توده و درصد چربی پس از تمرین با شدت متوسط مشاهده شد(p=0.03). علاوه بر آن تمرین با شدت متوسط سبب کاهش قابل ملاحظه رزیستین پس از هشت هفته شد(p=0.06).
نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرینات با شدت بالا فشار متابولیکی لازم برای افزایش آدیپونکتین را حتی بدون کاهش وزن و توده چربی فراهم می آورد.