مقاله تاثیر دریافت مزمن نورهارمان بر یادگیری و حافظه فضایی موش صحرایی ماده که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۳ در مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی قزوین از صفحه ۳۹ تا ۴۵ منتشر شده است.
نام: تاثیر دریافت مزمن نورهارمان بر یادگیری و حافظه فضایی موش صحرایی ماده
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نورهارمان
مقاله یادگیری
مقاله حافظه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اسماعیلی محمدحسین
جناب آقای / سرکار خانم: حسنی منا
جناب آقای / سرکار خانم: آشوری آقابابائی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: امانی گورجی ربابه
جناب آقای / سرکار خانم: موسوی فائزه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه: بتاکاربالین های داخلی و خارجی و برخی از متابولیت های آن ها بر روی سیستم دوپامینرژیک اثر تحریکی دارند و ضمن افزایش سطح دوپامین، تکثیر دندریت ها و سیناپس ها در هیپوکامپ باعث بهبود یادگیری و حافظه می شوند.
هدف: مطالعه به منظور تعیین اثرات تزریق مزمن نوروهارمان (به عنوان یک بتاکاربالین) بر یادگیری و حافظه فضایی موش انجام شد.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی ۴۸ موش صحرایی ماده ۲۰۰ تا ۲۵۰ گرمی به گروه های زیر تقسیم شدند: شاهد، الکل (حلال) و ۴ گروه نورهارمان. گروه شاهد هیچ درمانی دریافت نکرد. گروه های الکل و نورهارمان به مدت ۵ رو ز قبل از آزمون و ۵ روز در طول آزمون الکل اتانول (۰٫۲ میلی لیتر) و نورهارمان (۱، ۲، ۳ و ۴ میلی گرم برکیلوگرم) به صورت داخل صفاقی دریافت کردند و تمام موش ها به کمک ماز آبی تحت آزمون یادگیری و حافظه فضایی قرار گرفتند. داده ها با آزمون های آماری تی مستقل، آنوای یک طرفه و آزمون تعقیبی LSD تحلیل شدند.
یافته ها: نورهارم ا ن به صورت وابسته به دوز یادگیری فضایی را در موش ها بهبود بخشید. اختلاف گروه نورهارمان ۴ میلی گرم برکیلوگرم با گروه شاهد در روز دوم معنی دار بود. همچنین نورهارمان باعث بهبود حافظه فضایی شد، دوزهای کم آن حافظه را بیش از دوزهای بالا، بهبود بخشید. اختلاف گروه های نورهارمان (۲ میلی گرم برکیلوگرم) و (۴ میلی گرم برکیلوگرم) معنی دار بود.
نتیجه گیری: با توجه به یافته ها، نوروهارمان به عنوان یک ماده درون زای فعال، ممکن است در تعدیل یادگیری و حافظه نقش مهمی داشته باشد.