مقاله تاثیر خشکی بر عملکرد و برخی صفات مورفولوژیک گیاه دارویی انیسون (.Pimpinella anisum L) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۹۱ در اکوفیزیولوژی گیاهی از صفحه ۱۴ تا ۲۵ منتشر شده است.
نام: تاثیر خشکی بر عملکرد و برخی صفات مورفولوژیک گیاه دارویی انیسون (.Pimpinella anisum L)
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انیسون
مقاله جمعیت
مقاله تنش خشکی
مقاله صفات مورفولوژیک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: محمدی البرزی محبوبه
جناب آقای / سرکار خانم: صفی خانی فضل اله
جناب آقای / سرکار خانم: مسعودسینکی جعفر
جناب آقای / سرکار خانم: عباس زاده بهلول

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شرایط آب و هوایی ایران خشک و نیمه خشک می باشد. به همین دلیل یکی از تنش های مهم در کشور ما تنش خشکی می باشد. به منظور بررسی تاثیر خشکی بر عملکرد و برخی صفات مورفولوژیک گیاه دارویی انیسون، آزمایشی در سال زراعی ۱۳۹۰ در ایستگاه تحقیقات البرز کرج به صورت آزمایش اسپیلیت پلات در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در ۴ تکرار اجرا گردید. عامل اصلی شامل ۳ جمعیت انیسون (سبزوار، کرمان و جیرفت) و عامل فرعی شامل ۴ سطح تنش رطوبتی (۱۰، ۳۰، ۵۰ و ۷۰ درصد تخلیه رطوبت) بود. نتایج نشان داد که، اثر عامل اصلی (جمعیت) بر تعداد چتر، وزن خشک برگ و وزن هزار دانه، همچنین اثر عامل فرعی (تنش خشکی) بر ارتفاع گیاه، قطر تاج پوشش کوچک، قطر تاج پوشش بزرگ، تعداد چتر، وزن خشک ریشه، وزن خشک ساقه، وزن خشک برگ، عملکرد ماده خشک و وزن هزار دانه معنی دار بود. اثر متقابل عامل اصلی در فرعی بر قطر تاج پوشش کوچک و تعداد چتر در سطح %۱ و بر وزن خشک ساقه و عملکرد ماده خشک در سطح %۵ معنی دار بود. مقایسه میانگین اثر عامل اصلی (جمعیت) نشان داد که، بیشترین تعداد چتر از جمعیت جیرفت با میانگین ۶۶٫۶۲ عدد در بوته، وزن خشک برگ از جمعیت سبزوار با میانگین ۱۹۸٫۵۴۳ کیلوگرم در هکتار و وزن هزار دانه از جمعیت کرمان با میانگین ۲٫۹۵ گرم در بوته بدست آمد. بیشترین ارتفاع گیاه (۴۸٫۹۱ سانتی متر)، تعداد چتر (۸۱٫۸۳ عدد در بوته)، وزن خشک ریشه (۹۱٫۷۷۸ کیلوگرم در هکتار)، وزن خشک ساقه (۵۷۷٫۷۲۵ کیلوگرم در هکتار)، وزن خشک برگ (۲۷۲٫۷۲۴ کیلوگرم در هکتار)، عملکرد ماده خشک (۹۴۲٫۲۲۷ کیلوگرم در هکتار) و وزن هزاردانه (۳٫۲۰ گرم در بوته) در تیمار %۱۰ تخلیه رطوبت بدست آمد. بطور کلی می توان گفت جمعیت جیرفت نسبت به جمعیت کرمان و سبزوار برتری داشت، زیرا در شرایط تنش خشکی پایداری بیشتری از خود نشان داد و متحمل تر به خشکی بود. سطح %۱۰ تخلیه رطوبت بهترین سطح آبیاری برای تولید بیشترین ماده خشک تولیدی بود.