مقاله تاثیر خستگی موضعی بر فعالیت میوالکتریکی عضلات ارکتور اسپاین و جا به جایی مرکز فشار پاها در بازیابی تعادل متعاقب آشفتگی پاسچرال در افراد کایفوتیک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه (بهبود) از صفحه ۱۲۷ تا ۱۳۷ منتشر شده است.
نام: تاثیر خستگی موضعی بر فعالیت میوالکتریکی عضلات ارکتور اسپاین و جا به جایی مرکز فشار پاها در بازیابی تعادل متعاقب آشفتگی پاسچرال در افراد کایفوتیک
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خستگی
مقاله الکترومیوگرافی
مقاله تعادل
مقاله آشفتگی پاسچرال
مقاله کایفوسیس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی روح اله
جناب آقای / سرکار خانم: عنبریان مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: سرشین امیر
جناب آقای / سرکار خانم: شیخی افسانه
جناب آقای / سرکار خانم: آقامیری حوری

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه: دفورمیتی کایفوسیس بر کنترل پاسچر موثر است. خستگی عضلانی نیز عاملی است که موجب اختلال در مکانیزم کنترل تعادل بدن می شود. هدف مطالعه حاضر، اثر خستگی موضعی بر فعالیت میوالکتریکی عضلات ارکتور اسپاین و جا به جایی مرکز فشار پاها در بازیابی تعادل در افراد کایفوتیک متعاقب اعمال آشفتگی پاسچرال بود.
روش ها: در این مطالعه شبه تجربی، ۱۲ دانشجوی مرد با انحنای بیش از ۴۰ درجه و ۱۲ نفر با انحنای طبیعی ستون فقرات پشتی شرکت کردند. برای اندازه گیری میزان کایفوز پشتی از خط کش منعطف استفاده شد. در حالی که آزمودنی ها بر روی سیستم فوت اسکن نصب شده بر روی یک صفحه متحرک ایستاده بودند تعادل با اعمال اغتشاش ناگهانی در جهت قدامی – خلفی با رها کردن وزنه ای برابر ۱۰ درصد وزن بدن در دو شرایط قبل (۳ تکرار) و پس از اعمال خستگی (۳ تکرار) بر هم زده شد. فعالیت میوالکتریکی عضلات ارکتور اسپاین و مولتی فیدوس با استفاده از آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمونی T مستقل در دو گروه مقایسه شد (P<0.05).
یافته ها: جا به جایی مرکز فشار پاها پس از خستگی، تغییر معناداری در بین گروه ها نداشت. فعالیت عضلات لانجیسیموس توراسیس (P=0.001) و ایلیوکوستالیس توراسیس (P=0.001) در گروه کنترل بعد از خستگی افزایش یافت، اما فعالیت عضله مالتی فیدوس تغییر معناداری را نداشت (P=0.084). فعالیت لانجیسیموس توراسیس (P=0.028) درگروه کایفوتیک به طور معناداری بعد از خستگی افزایش یافت.
نتیجه گیری: خستگی عضلات ارکتور اسپاین تاثیر معناداری برروی کنترل تعادل در دو گروه ندارد، اما فعالیت الکتریکی این عضلات در گروه کایفوتیک برای بازیابی تعادل پس از اعمال آشفتگی پاسچرال، متفاوت از گروه کنترل بود.