مقاله تاثیر تمرین ویبریشن و مکمل سازی کراتین بر عملکرد عصبی- عضلانی و آمادگی جسمانی در زنان سالمند که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهریور ۱۳۹۳ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشکی سبزوار (اسرار) از صفحه ۴۰۲ تا ۴۱۵ منتشر شده است.
نام: تاثیر تمرین ویبریشن و مکمل سازی کراتین بر عملکرد عصبی- عضلانی و آمادگی جسمانی در زنان سالمند
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرین ویبریشن کل بدن
مقاله آمادگی جسمانی
مقاله عملکرد عصبی- عضلانی
مقاله زنان سالمند

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رحیمی مصطفی
جناب آقای / سرکار خانم: صحاف رباب
جناب آقای / سرکار خانم: صمدی علی
جناب آقای / سرکار خانم: قراط فرشته
جناب آقای / سرکار خانم: کریمی نورالدین
جناب آقای / سرکار خانم: میرزایی سمانه
جناب آقای / سرکار خانم: قلی صابریان بروجنی مصطفی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: هدف از انجام این پژوهش، بررسی تاثیر کوتاه مدت تمرین ویبریشن همراه با مکمل سازی کراتین بر برخی از عوامل آمادگی جسمانی و عملکرد عصبی- عضلانی زنان سالمند بود.
مواد و روش ها:جامعه آماری زنان سالمند بالای ۶۰ سال بودند که بدین منظور، ۲۲ نفر زن سالمند سالم انتخاب و به صورت تصادفی به سه گروه تمرین ویبریشن و مکمل کراتین (n=8)، تمرین ویبریشن و دارونما (n=7) و کنترل (n=7) تقسیم شدند. گروه تمرین ویبریشن و کراتین تمرینات را که شامل ۶ وضعیت بدنی بود، به مدت ۱۰ روز و بر اساس اصل اضافه بار با فرکانس ۳۵-۳۰ هرتز و دامنه ۵ میلی متر انجام دادند و همزمان، ۲۰ گرم کراتین در روز در ۵ روز اول و ۵ گرم کراتین در روز در ۵ روز بعدی مصرف کردند. گروه تمرین ویبریشین و دارونما به جای کراتین از دکستروز استفاده کردند. عوامل مورد ارزیابی شامل قدرت ایستای دست و پا (دینامومتر)، قدرت پویای پا (دستگاه بازکردن زانو)، تعادل ایستا (ایستادن روی یک پا) و پویا (بلندشدن و راه رفتن)، عملکرد پایین تنه (۳۰ متر راه رفتن، تاندم گیت و بلندشدن و نشستن روی صندلی) و انعطاف پذیری (نشستن و رساندن) بود. از آزمون های آماری تحلیل واریانس یک راهه و تحلیل کواریانس برای بررسی اثر اصلی و آزمون های تعقیبی Tukey و Sidak برای مقایسه دو به دوی گروه ها استفاده شد (P£۰٫۰۵).
یافته ها: نتایج آزمون آنوا نشان داد در قدرت ایستای دست (p=0.89)، عملکرد پایین تنه در آزمون تاندم گیت (p=0.25) و انعطاف پذیری (p=0.59) تفاوت معناداری در بین گروه ها وجودنداشت، ولی قدرت ایستای پا و عملکرد در آزمون راه رفتن ۳۰ متر در گروه تمرین و مکمل کراتین در مقایسه با گروه کنترل به طورمعناداری بهتر بود، به ترتیب (p=0.016) و (p=0.020). به علاوه، نتایج آزمون کواریانس نشان داد تفاوت معناداری در متغیرهای تعادل ایستا (p=0.11) و عملکرد نشستن و برخاستن (p=0.68) بین گروه ها وجود نداشت، اما هر دو گروه تمرین ویبریشن و مکمل کراتین و تمرین ویبریشن و دارونما در مقایسه با گروه کنترل در تعادل پویا (به ترتیب (p=0.001) و (p=0.009) و قدرت پویای پا (به ترتیب (p=0.001) و (p=0.001)) عملکرد بهتری داشتند.
نتیجه گیری:بر اساس نتایج پژوهش حاضر، به نظرمی رسد تمرین ویبریشن همراه با مکمل سازی کراتین در کوتاه مدت، می تواند باعث بهبود معنادار قدرت ایستا و پویای پاها، تعادل پویا و عملکرد راه رفتن ۳۰ متر در زنان سالمند شود. به علاوه، به نظرمی رسد که مصرف مکمل کراتین در کنار تمرین ویبریشن کل بدن، ممکن است تاثیر مضاعفی بر قدرت ایستای پا و عملکرد راه رفتن ۳۰ متر داشته باشد.