مقاله بهره وری بهینه از سامانه تلفیقی آبخوان – سد: رویکرد برنامه ریزی ژنتیک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۳ در مهندسی منابع آب از صفحه ۵۱ تا ۶۵ منتشر شده است.
نام: بهره وری بهینه از سامانه تلفیقی آبخوان – سد: رویکرد برنامه ریزی ژنتیک
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله الگوریتم ژنتیک
مقاله برنامه ریزی ژنتیک با موقعیت ثابت ژن
مقاله سامانه تلفیقی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فلاح مهدی پور الهه
جناب آقای / سرکار خانم: بزرگ حداد امید
جناب آقای / سرکار خانم: علی محمدی سعید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در سال های اخیر، به علت رشد صعودی تقاضای آب، استفاده بیش از پیش از منابع محدود آب، اعم از سطحی و زیرزمینی، و در برخی مناطق استفاده توامان از این منابع، افزایش یافته است. همزمان با این رشد استفاده، شبیه سازی بهره برداری، شامل شبیه سازی و بهینه سازی، بخصوص در نحوه برخورد با آب زیرزمینی، توسعه یافته است. قواعد بهره برداری یکی از ابزارهای مناسب در برنامه ریزی منابع آب می باشند که با استفاده از مقادیر متغیرهای حالت متفاوت، در گذشته و حال سامانه، نحوه و مقدار برداشت از منابع مختلف را در زمان حاضر براورد می کنند. در این تحقیق، نحوه بهره برداری زمان واقعی از منابع متفاوت و تخصیص آب به نیازهای مختلف سامانه آبخوان – سد در محدوده کرج مورد بررسی قرار گرفته است. به این منظور، کارآیی الگوریتم ژنتیک (GA) در استخراج قاعده بهره برداری خطی و برنامه ریزی ژنتیک با موقعیت ثابت ژن (FLGGP) در یافتن روابط ریاضی بدون قالب از پیش تعیین شده خطی یا غیرخطی، با هدف کمینه سازی مجموع مربعات انحرافات مقادیر بهنجار شده تخصیص از نیاز، مقایسه شده اند. نتایج حاکی از آن هستند که تابع هدف حاصل از FLGGP، ۳۲٫۵۸ درصد کمتر (بهتر) از مقدار مشابه حاصل از GA می باشد. به این ترتیب، کارآیی و انعطاف پذیری FLGGP، به علت استفاده از توابع و متغیرهای مختلف در جستجوی فضای تصمیم برای سامانه تلفیقی، بیشتر از GA است.