مقاله بررسی پوشش گیاهی به کمک داده های ماهواره ای در منطقه سیستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۰ در اکوفیزیولوژی گیاهی از صفحه ۹۱ تا ۱۰۵ منتشر شده است.
نام: بررسی پوشش گیاهی به کمک داده های ماهواره ای در منطقه سیستان
این مقاله دارای ۱۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بیابان زایی
مقاله شاخص گیاهی
مقاله WDVI
مقاله پوشش گیاهی
مقاله سنجش از دور
مقاله سیستان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شفیعی حامد
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی سیدمحمود

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
بیابان زایی عبارت است از تخریب سرزمین در مناطق خشک، نیمه خشک و نیمه مرطوب که به علت تغییرات آب و هوایی و فعالیت های انسان رخ می دهد. دشت سیستان منطقه ای خشک در شرق ایران است که بیابان زایی از معضلات اصلی این منطقه است. هدف اصلی از اجرای این تحقیق دوساله ارزیابی روند تغییرات پوشش گیاهی منطقه در دوره ۲۰۰۶-۱۹۹۰ می باشد. در انجام این پژوهش، از نمونه گیری های صحرایی، تصاویر ماهواره ای و نرم افزارهای مرتبط بهره گرفته شد. در ابتدا نمونه گیری های صحرایی به روش سیستماتیک تصادفی در ۲۶ سایت معرف صورت گرفت که در هر سایت ۹ پلات ۱۰´۱۰ متر برداشت شد. سپس پردازش های لازم بر روی تصاویر ماهواره ای صورت گرفت و شاخص های گیاهی تولید شدند. بین داده های پوشش زمینی و ارزش طیفی پیکسل های متناظر آنالیز همبستگی صورت گرفت. بهترین نتیجه همبستگی از میان ۸۳ شاخص برآورد شده به ترتیب برای شاخص های WDVI، NDVIab، TSAVI2 و MSAVI1 به دست آمد. تصاویر به دو کلاس پوشش و غیر پوشش طبقه بندی شد. سپس دقت نقشه ها ارزیابی گردید که بالاترین دقت به میزان ۸۳٫۲۷ درصد مربوط به نقشه حاصل از WDVI بود که بالاترین ضریب همبستگی را نیز دارا بود (R2=0.89 و p<0.01). در این نقشه ها، سطح پوشش گیاهی برای سال ۱۹۹۰ معادل ۱۰۱۲۴۷ هکتار به دست آمد که برای سال ۲۰۰۶ به ۲۶۴۷۵ هکتار کاهش یافت.