مقاله بررسی و ارزیابی وضعیت بیماران مسموم اعزام شده از سایر مراکز درمانی و اقدامات درمانی انجام شده قبل و حین اعزام در اورژانس مسمومین بیمارستان نور اصفهان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ و بهار ۱۳۹۳ در مجله علمی پزشکی قانونی از صفحه ۳۴۳ تا ۳۴۹ منتشر شده است.
نام: بررسی و ارزیابی وضعیت بیماران مسموم اعزام شده از سایر مراکز درمانی و اقدامات درمانی انجام شده قبل و حین اعزام در اورژانس مسمومین بیمارستان نور اصفهان
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مسمومیت
مقاله ارجاع
مقاله اورژانس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: یراقی احمد
جناب آقای / سرکار خانم: ایزدی مود نسترن
جناب آقای / سرکار خانم: قشلاقی فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: منتظری کامران
جناب آقای / سرکار خانم: معمارزاده محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: معصومی غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مصری مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: دوروشی غلامعلی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: مسمومیت یکی از شایع ترین اورژانس های پزشکی است. در مراکز درمانی، اقدامات درمانی لازم جهت این بیماران به فراخور امکانات و سطح آگاهی پزشکان انجام می شود. اینجاست که موضوع اعزام بیماران مسموم به مرکزی که دارای پزشکان متخصص و با تجربه در زمینه مسمومیتها و همچنین امکانات کافی باشد پیش می آید. مطالعه حاضر برآن است تا وضعیت اعزام این بیماران را ارزیابی نماید.
روش اجرا: این مطالعه، یک مطالعه توصیفی گذشته نگر و جامعه مورد مطالعه آن بیماران مسموم اعزام شده در طی سال از مراکز درمانی سطح استان اصفهان به اورژانس مسمومین بوده است. روش نمونه گیری بصورت سرشماری بوده و محقق پرسشنامه را بر اساس پرونده بیمار ارجاعی تکمیل نموده است. نتایج: حجم نمونه ۳۶۳ مورد در طی یک سال بود. %۵۳ (۱۵ نفر از۳۲ نفر) بیماران نیازمند به انتوباسیون انتوبه نشده بودند. ۲۷% (۹۸ نفر) بیماران اعزامی همودینامیک ناپایدار داشته اند که جهت پایدار کردن ۶۸% (۲۵ نفر) آنها اقدام انجام شده و این اقدام تنها برای ۵۹% (۱۴ نفر) آنها موثر بوده است. ۱۳% (۴۷ نفر) کل بیماران اعزامی در مرکز اعزام کننده در کما بوده اند و در ۲۴% (۱۱ نفر) بیماران کوکتل درست تجویز شده بود. سم زدایی با شستشوی معده در ۸۷% بیماران نیازمند (۲۶۷ نفر از ۳۰۶ نفر) به آن انجام شده که در ۶۲% (۱۶۵ نفر) موثر بوده است. تنها برای ۸% بیماران نیازمند به شارکول (۱۵ نفر از ۱۹۶ نفر) ۱۳% این ماده تجویز شده است. در بخش مسمومین برای ۶۳% (۲۲۹ نفر) بیماران اعزامی اقدام تخصصی درمان مسمومیت ها انجام شده است. ۹۵% پزشکان اعزام کننده پزشک عمومی بوده اند که آموزش دوره مسمومیت ها را ندیده بودند. شایع ترین علت اعزام (۳۶% موارد) نبودن تجهیزات درمانی بود.
نتیجه گیری: به منظور کاهش مشکلات اعزام بیماران مسموم باید بیشترین توجه بر افزایش آگاهی پزشکان در دوره طب عمومی با گذراندن بخش مسمومیت ها و تاکید بر حضور فارغ التحصیلان در برنامه های آموزشی مسمومیت ها انجام شود. لازم است بر مجهز بودن مراکز درمانی به وسایل و داروهای لازم مانند کوکتل کوما و شارکول نظارت کافی شود.