مقاله بررسی نامه و نامه نگاری در تاریخ بیهقی و مقایسه آن با شاهنامه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در بهارستان سخن (ادبیات فارسی) از صفحه ۱ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: بررسی نامه و نامه نگاری در تاریخ بیهقی و مقایسه آن با شاهنامه
این مقاله دارای ۳۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تاریخ بیهقی
مقاله دبیر
مقاله دیوان رسالت
مقاله شاهنامه فردوسی
مقاله نامه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کشاورزی شهلا
جناب آقای / سرکار خانم: توکلی عزیزاله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تاریخ بیهقی از آثار گرانبهای زبان فارسی در قرن پنجم هجری، از لحاظ ویژگی های ادبی و تاریخی دارای اهمیت است. بیهقی دبیر (۳۸۵-۴۷۰ه.ق)، درخلال نگارش تاریخ خود به بسیاری از آیین های مرسوم، از جمله آیین نامه و نامه نگاری اشاره کرده است. کتاب او علاوه بر ارزش تاریخی و ادبی، بخشی از فرهنگ ایرانیان را بیان کرده است. همین ویژگی در شاهنامه فردوسی نیز دیده می شود.
حکیم ابوالقاسم فردوسی، بزرگترین حماسه سرای ایرانی (۳۲۹-۴۱۱)، در خلال شاهنامه، به حفظ زبان فارسی و جاودانه کردن بخشی از فرهنگ و تمدن غنی ایران پرداخته است. او بسیاری از آیین ها و مراسم از جمله آیین برقراری ارتباط بین پادشاهان، بزرگان، پهلوانان و طبقات اجتماعی و … را از طریق نامه و نامه نگاری یا ارسال پیام مشخص کرده است.
در این مقاله ضمن معرفی دیوان رسالت و وظایف آن دیوان در عصر غزنوی، با توجه به اینکه نامه های مندرج در شاهنامه ارتباطی با عصر غزنوی ندارد و صرفا کتاب در آن دوره تالیف شده، موارد مشترک نامه نگاری بین دو اثر بررسی می شود. مشابهت نامه های این دو اثر از لحاظ انگیزه کتابت، لحن و موضوع نامه و انواع نامه های مرسوم، بویژه در دربارها مطرح است. به نظر می رسد فردوسی بیش از بیهقی به نقل مفصل متن نامه ها توجه داشته و جزئیات آداب و تشریفات نامه نگاری درهر دو اثر مورد توجه بوده است.