مقاله بررسی میزان هم آوری و بازماندگی آرتمیای بکرزای (Artemia parthnogenetica) دریاچه اینچه گلستان در شرایط آزمایشگاهی (گزارش کوتاه علمی) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در شیلات از صفحه ۱۱۳ تا ۱۱۸ منتشر شده است.
نام: بررسی میزان هم آوری و بازماندگی آرتمیای بکرزای (Artemia parthnogenetica) دریاچه اینچه گلستان در شرایط آزمایشگاهی (گزارش کوتاه علمی)
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آرتمیای بکرزا
مقاله هم آوری
مقاله میزان بازماندگی
مقاله دریاچه اینچه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حامی طبری احمد
جناب آقای / سرکار خانم: یلقی سعید
جناب آقای / سرکار خانم: پورصوفی طاهر
جناب آقای / سرکار خانم: پیری حسین
جناب آقای / سرکار خانم: مخدومی نورمحمد
جناب آقای / سرکار خانم: شیرنگی سیده آیناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در این مطالعه، برخی خصوصیات زیستی آرتمیای بکرزای (Artemia parthnogenetica) دریاچه اینچه واقع در استان گلستان در سال ۱۳۸۷ مورد مطالعه قرار گرفت. اختصاصات زیستی سیست آرتمیای جمع آوری شده از دریاچه اینچه شامل؛ میانگین طول ناپلی، ۴۹۱٫۹ میکرون؛ سیست، ۲۶۸٫۸ میکرون؛ میزان تفریخ، ۳۵ درصد؛ تفریخ موثر، ۲۴۶۰۰ عدد و حداکثر تفریخ، ۹۰ درصد) بعد از ۲۰ ساعت به دست آمد. شرایط فیزیکوشیمیایی اعمال شده برای پرورش آرتمیا در آزمایشگاه به شرح زیر می باشد: دمای آب ۲۹-۲۷ درجه سانتی گراد، شوری آب ppt 32، pH=7.5 و اکسیژن محلول ۶٫۵-۷ میلی گرم در لیتر، تراکم ناپلی آرتمیا ۴۰ عدد در هر لیتر و دوره پرورش برای تغذیه آرتمیا ۲۳ روز بود که در این مدت برای تغذیه ناپلی ها از جلبک کلرلا با تراکم سلولی ۱۸´۱۰۶ عدد در هر میلی لیتر استفاده شد. طول کل، هم آوری و بازماندگی در روز بیست و سوم پرورش اندازه گیری گردید که حداقل و حداکثر طول کل آرتمیای بالغ به ترتیب ۸٫۵ و ۱۲٫۹ میلی متر، حداقل و حداکثر هم آوری کل به ترتیب ۱۲ و ۱۰۵ عدد، حداقل و حداکثر بازماندگی ۵۵ و ۷۸ درصد بوده است. به هر حال، اختصاصات ژنتیکی و کیفیت غذای مصرفی از مهم ترین شاخص های تاثیرگذار در میزان هم آوری آرتمیا می باشند.