مقاله بررسی میزان سرب، جیوه و کادمیوم در اندام های ماهی شیربت (Barbus grypus) و بیاح (Liza abu) بومی رودخانه کارون منطقه اهواز در سال ۱۳۸۹ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۱ در بهداشت مواد غذایی از صفحه ۵۳ تا ۶۰ منتشر شده است.
نام: بررسی میزان سرب، جیوه و کادمیوم در اندام های ماهی شیربت (Barbus grypus) و بیاح (Liza abu) بومی رودخانه کارون منطقه اهواز در سال ۱۳۸۹
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شیربت
مقاله بیاح
مقاله عناصر سنگین
مقاله کارون
مقاله اهواز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قربانی رنجبری علی
جناب آقای / سرکار خانم: قربانی رنجبری نازنین
جناب آقای / سرکار خانم: مرحمتی زاده محمدحسین
جناب آقای / سرکار خانم: چراغی پریسا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تجمع فلزات سنگین در بدم ماهیان سبب تخریب بافت های نرم و تضعیف سیستم ایمنی شده و از طرف دیگر مصرف ماهیان آلوده عوارض متعددی در انسان ایجاد می کند. این بررسی با هدف تعیین میزان سرب، جیوه و کادمیوم در عضله، آبشش و کبد ماهیان شیربت (Barbus grypus) و بیاح (Liza abu) بومی رودخانه کارون منطقه اهواز انجام شد. در مجموع ۸۰ نمونه ماهی شیربت و بیاح در زمستان سال ۱۳۸۹ از رودخانه کارون صید گردید. پس از آماده سازی و هضم شیمیایی نمونه های ماهی، جهت سنجش فلزات سنگین از روش اسپکتوفتومتری استفاده شد. طبق نتایج مطالعه، غلظت سرب در اندام های هر دو گونه ماهی نسبت به سایر عناصر بیشتر بود. همچنین غلظت عناصر سنگین در آبشش بیشتر از کبد و عضلات تعیین گردید. در ماهی شیربت میزان غلظت عناصر سنگین در نمونه های آبشش و کبد اختلاف معنی داری (p<0.05) داشت. در حالی که این اختلاف در ماهی بیاح معنی داری نبود. به طور کلی، آلودگی به فلزات سنگین در ماهی شیربت به صورت معنی داری (p<0.05) بالاتر از ماهی بیاح بود.