مقاله بررسی میزان اثربخشی سولفات روی در پیشگیری از عود تشنج ناشی از تب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در هفته چهارم دی ۱۳۹۲ در مجله دانشکده پزشکی اصفهان از صفحه ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۸ منتشر شده است.
نام: بررسی میزان اثربخشی سولفات روی در پیشگیری از عود تشنج ناشی از تب
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سولفات روی
مقاله پیشگیری
مقاله تشنج
مقاله تب

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدآبادی فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: میرزارحیمی مهرداد
جناب آقای / سرکار خانم: صمدزاده مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: نیک آیین اشکان
جناب آقای / سرکار خانم: شهباززادگان بیتا
جناب آقای / سرکار خانم: حاجی علی مهشید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: تشنج از جمله اختلالات نورولوژیک پیچیده ای است که با اختلال عملکرد نورون های سیستم عصبی و جریان های الکتریکی غیر طبیعی همراه است. هر چند تشنج ناشی از تب، اغلب خوش خیم است و سبب مشکلات نورولوژیک چندانی برای بیماران نمی شود، اما در کل کودکانی که دچار تشنج های عود کننده می شوند، به طور معمول در معرض خطر ابتلا به اختلالات رفتاری نیز می باشند. در درمان این بیماران، اغلب از پروفیلاکسی های درمانی و داروهای ضد تشنج نیز استفاده می شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان اثربخشی سولفات روی در پیشگیری از عود تشنج ناشی از تب انجام گرفت.
روش ها: مطالعه حاضر از نوع کارآزمایی بالینی بود. در این مطالعه، کودکان پس از بررسی و وجود معیارهای ورود و خروج وارد مطالعه شدند. سپس با استفاده از بلوک های تصادفی به دو گروه دارو و دارونما (Placebo) تقسیم شدند و از نظر سنی و جنسی همسان شدند. در ادامه از افراد هر دو گروه، نمونه خونی تهیه و جهت اندازه گیری میزان روی خون، به آزمایشگاه فرستاده شد. پس از ترخیص بیماران برای گروه مورد شربت زینک سولفات و برای گروه شاهد دارونما تجویز گردید. در پایان یک سال بررسی بیماران، سطح روی در آن ها اندازه گیری گردید. در انتها اطلاعات حاصل از بیماران وارد برنامه آنالیز آماری گردید.
یافته ها: در این مطالعه ۸۰ کودک (۴۰ کودک گروه مورد و ۴۰ کودک گروه شاهد) شرکت کردند. در گروه مورد، ۲۷ نفر (۶۷٫۵ درصد) و در گروه شاهد ۲۴ نفر (۶۰ درصد) پسر بودند. میانگین سنی در گروه مورد ۲۸٫۹۰±۱۶٫۱۹ ماه و در گروه شاهد ۲۷٫۶۵±۱۳٫۴۷ ماه بود (P=0.709). میانگین روی در افراد گروه مورد ۷۵٫۳۶±۸٫۱۲ و در گروه شاهد ۷۳٫۲۱±۷٫۳۲ میکروگرم بر دسی لیتر بود. در گروه مورد، ۷ بیمار و در گروه شاهد، ۱۰ بیمار دچار عود مجدد تشنج طی یک سال بررسی شدند (P=0.412). همچنین مشاهده شد که هیچ ارتباط معنی داری میان سن و جنسیت با عود تنشج وجود ندارد، اما مشاهده گردید که سطح اولیه و انتهایی روی و همچنین افزایش سطح سرمی روی در کودکان با عود تشنج به صورت معنی داری کمتر از کودکان بدون عود تشنج بود.
نتیجه گیری: مطالعه حاضر نشان داد که شربت روی نتوانست از میزان عود تشنج ها بکاهد. این امر به دلیل سطح ناکافی سرمی روی و به احتمال زیاد ناشی از عدم مصرف مناسب دارو و یا کاهش ثانویه سطح سرمی این میکروالمان در کودکان مبتلا به عود تشنج می باشد.