مقاله بررسی فاکتور افزایش دوز تومور با حضور نانو ذرات مختلف در براکی تراپی پروستات به روش مونت کارلو که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۳ در فصلنامه دانشگاه علوم پزشکی سبزوار (اسرار) از صفحه ۳۲۰ تا ۳۳۱ منتشر شده است.
نام: بررسی فاکتور افزایش دوز تومور با حضور نانو ذرات مختلف در براکی تراپی پروستات به روش مونت کارلو
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نانوذرات
مقاله فاکتور افزایش دوز
مقاله براکی تراپی پروستات
مقاله شبیه سازی مونت کارلو

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گلشن علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: بخش آبادی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: خسروآبادی محسن
جناب آقای / سرکار خانم: مهرپویان محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: یکی از راه های درمان پروستات، استفاده از چشمه های براکی تراپی کم انرژی مانند ید-۱۲۵ است. هدف ما دراین مطالعه، بررسی فاکتور افزایش دوز تومور با حضور نانو ذرات مختلف در براکی تراپی پروستات به روش مونت کارلو و بررسی اثر حضور نانو ذرات بر منحنی های هم دوز در براکی تراپی پروستات می باشد.
مواد و روش ها: در این مطالعه، چشمه براکی تراپی ید-۱۲۵ مدل SL-125/SH-125 با استفاده از کد MCNPX مونت کارلو، شبیه سازی-شد. پس از محاسبه و تایید پارامترهای گروه کاری ۴۳ انجمن فیزیک پزشکی آمریکا (TG-43) برای آن، فاکتور افزایش دوز در مقطع مرکزی تومور در اثر حضور مواد جاذب Fe2O3، Ag،Gd ، Pt و Au به صورت نانو ذره با سه غلظت ۷، ۱۸و ۳۰ میلی گرم بر میلی لیتر در تومور به طور جداگانه بررسی شد.
یافته ها: مقدار ثابت آهنگ دوز۰٫۹۵۴
cGyh-1U-1  به دست آمد. مقدار بیشینه فاکتور افزایش دوز در روی مقطع مرکزی در راستای محور X برای ماده های Fe2O3، Ag،Gd ، Pt و Au، به ترتیب برابر ۱٫۲۷، ۱٫۱۵، ۱٫۱۴، ۱٫۳۲ و ۱٫۷۹ می باشد. همچنین دراثر حضور نانوذرات، شکل منحنی هم دوز برای کانتورهای ۱۰۰ درصد به سمت مرکز تومور و منحنی ۵۰ درصد به سمت خارج تومور متمایل می شوند. فاکتور افزایش دوز با افزایش غلظت و با افزایش عدد اتمی نانو ذرات، نظم خاصی را در افزایش یا کاهش نشان نداد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از شبیه سازی، می توان به این نتیجه رسید که حضور نانو ذرات، باعث افزایش دوز در تومور وکاهش دوز در خارج تومور بر روی منحنی های هم دوز می شود. لذا می توان زمان درمان و اکتیویته را کاهش داد. بنابراین، استفاده بالینی از این نانو ذرات به منظور افزایش دوز در براکی تراپی پروستات توصیه می گردد.