مقاله بررسی فاکتورهای خطر شیوع عفونت لپتوسپیرا در اسب های منطقه گنبد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در آسیب شناسی درمانگاهی دامپزشکی (دامپزشکی تبریز) از صفحه ۱۸۴۴ تا ۱۸۵۵ منتشر شده است.
نام: بررسی فاکتورهای خطر شیوع عفونت لپتوسپیرا در اسب های منطقه گنبد
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فاکتورهای خطر
مقاله شیوع عفونت لپتوسپیروز
مقاله آزمایش آگلوتیناسیون میکروسکوپی
مقاله اسب های منطقه گنبد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جاهدداشلی برون امید
جناب آقای / سرکار خانم: حسین پور علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
لپتوسپیروز یک بیماری باکتریایی مشترک بین انسان و دام و با انتشار جهانی است که منبع اصلی آن جوندگان و حیوانات وحشی می باشد که لپتوسپیراها را در ادرار خود دفع می کنند. این بیماری در انسان و در تمام پستانداران اهلی و وحشی بروز می کند. این بیماری در حیوانات مختلف موجب تب، هموگلوبینوری، زردی، سقط جنین، ورم پستان، کاهش تولید شیر، اختلالات تولیدمثلی و مرگ می گردد و مهمترین عوارض آن در اسب چشم درد دوره ای، سقط جنین و مرده زایی است. هدف از این مطالعه، بررسی فاکتورهای خطر ایجادکننده بیماری لپتوسپیروز و ارتباط آن با میزان شیوع بالای این عفونت در اسب های منطقه گنبد بود. بر همین اساس تعداد ۲۰۰ نمونه سرمی از بیناسب های منطقه گنبد جمع آوری گردید. سپس با آزمایش آگلوتیناسیون میکروسکوپی و با استفاده از ۷ نوعآنتی ژن زنده لپتوسپیرا اینتروگانس شامل: پومونا، کنیکولا، ایکترهموراژیه، گریپوتیفوزا، هارجو، اتومنالیس وبالوم مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج به دست آمده از آزمایش آگلوتیناسیون میکروسکوپی حاکی از آلودگی ۱۲% نمونه های سرمی بود. عمده آلودگی مربوط به نمونه ها به اسب هایی اختصاص داشت که در محیط های باتلاقی و نیمه باتلاقی زندگی می کردند، به طوری که ۸۹% نمونه های مثبت را شامل می-شد. در بین نمونه های مثبت ۵۸٫۳۴% نمونه ها با سروتیپ کنیکولا واکنش مثبت نشان دادند. از سوی دیگر، ۳۳٫۳۴% از نمونه های مثبت به اسب هایی تعلق داشت که جوندگان به خصوص موش در محیط زندگی آنها به تعداد بسیار زیاد مشاهده شده بود. در مورد اسب هایی که بستر نگه داری آنها مرطوب و نیمه مرطوب بود، ۶۶٫۶۷% از نمونه های مثبت را به خود اختصاص دادند و در نهایت اینکه بیشترین فراوانی نمونه های مثبت دامی در محدوده سنی ۳ تا ۶ سال قرار داشتند. به عبارتی دیگر با افزایش سن حیوانات، میزان شیوع این بیماری هم افزایش یافته است. پس با توجه به نتایج به دست آمده، افزایش سن حیوانات، زندگی در محیط های باتلاقی با بستر مرطوب، وجود سگ نگهبان آلوده در کنار اسب ها و نیز وجود تعداد زیاد جوندگان در محیط را می توان به عنوان برخی فاکتورهای خطر رخداد شیوع سرولوژیک لپتوسپیروز مورد اهمیت و تاکید قرار داد.