مقاله بررسی غنا و یکنواختی گونه ای در مناطق قرق و تحت چرا مراتع گردنه قوشچی ارومیه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در اکوسیستم های طبیعی ایران از صفحه ۳۳ تا ۴۳ منتشر شده است.
نام: بررسی غنا و یکنواختی گونه ای در مناطق قرق و تحت چرا مراتع گردنه قوشچی ارومیه
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله قرق
مقاله تنوع زیستی
مقاله غنای گونه ای
مقاله یکنواختی گونه ای
مقاله جهات جغرافیایی
مقاله گردنه قوشچی
مقاله ارومیه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ییلاقی شهریار
جناب آقای / سرکار خانم: قربانی اردوان
جناب آقای / سرکار خانم: اصغری علی
جناب آقای / سرکار خانم: حیدری ریکان مهناز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مطالعه اختلاف تنوع پوشش گیاهی مراتع تحت شرایط قرق و چرا در بهبود وضعیت مدیریتی رویشگاه های مرتعی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این مطالعه به منظور بررسی اثرات ﭼرای دام در تغییر غنا و تنوع گونه ای مراتع تحت ﭼرا و مقایسه آن با عرصه قرق انتخاب گردید. برای اندازه گیری ویژگی های پوشش گیاهی، سطح مناسب پلات نمونه برداری به روش سطح حداقل تعیین شد. بدین منظور در مناطق قرق و تحت چرا واحدهای همگن انتخاب و تعداد ۸۰ قاب یک مترمربعی به روش سیستماتیک- تصادفی در طول ۸ ترانسکت و به درازای ۵۰ متر در امتداد طول دامنه پیاده و فهرست گونه های موجود، تراکم، درصد تاج پوشش، لاشبرگ، سنگ و سنگریزه و خاک لخت اندازه گیری شد. برای ارزیابی شاخص های عددی تنوع، از نرم افزار Ecological Methodology6.2 استفاده و شاخص های عددی تنوع و یکنواختی محاسبه گردید. تجزیه و تحلیل داده ها در محیط نرم افزار SPSS18 انجام و مقایسه میانگین ها با استفاده از روش دانکن در سطح احتمال ۵ درصد صورت پذیرفت. نتایج نشان داد که در منطقه مورد مطالعه ۹۶ گونه گیاهی متعلق به ۲۶ تیره و ۶۸ جنس گسترش دارد. نتایج بدست آمده از تجزیه و تحلیل داده های فراوانی گونه ها در دو عرصه، نشان داد که عرصه قرق در تمامی شاخص های عددی از نظر غنا، یکنواختی و تنوع گونه ای بیشتر از عرصه تحت ﭼرا بود. همچنین نتایج حاصل از مقایسه میانگین ها نشان داد که میزان پوشش، تراکم و لاشبرگ در داخل قرق نسبت به خارج قرق به ترتیب %۱۶٫۷۱، %۴٫۲۱ و %۷٫۶۹ افزایش و مقدار سنگ و سنگریزه و خاک لخت نسبت به خارج به ترتیب %۹٫۹۳ و %۱۴٫۱۳ کاهش داشت. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که اعمال مدیریت صحیح با کاهش دام از عرصه می تواند باعث پایداری اکوسیستم و درنتیجه افزایش تنوع، غنا و یکنواختی گردد.