مقاله بررسی عوارض زودرس و دیررس هموروئیدکتومی با دو تکنیک لیگاشور و سنتی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در خرداد و تیر ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد از صفحه ۱۰۳۸ تا ۱۰۴۵ منتشر شده است.
نام: بررسی عوارض زودرس و دیررس هموروئیدکتومی با دو تکنیک لیگاشور و سنتی
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هموروئیدکتومی
مقاله لیگاشور
مقاله هموروئیدکتومی باز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زارع محمد
جناب آقای / سرکار خانم: حیرانی زاده نعیمه
جناب آقای / سرکار خانم: شیریزدی سیدمصطفی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: رایج ترین روش هموروئیدکتومی روش سنتی است که شامل دو تکنیک باز و بسته است. به منظور کاهش عوارض این روش، روش لیگاشور به عنوان گزینه جایگزین بکار می رود. هدف این مطالعه مقایسه عوارض زودرس و دیررس هموروئیدکتومی با دو روش سنتی و لیگاشور است.
روش بررسی: این مطالعه تحلیلی از نوع کارآزمایی بالینی و طرح Parallel است که بر روی ۱۰۱ بیمار ۱۹ تا ۸۰ ساله دارای هموروئید داخلی درجه سه و چهار علامت دار در بیمارستان شهید صدوقی یزد از سال ۱۳۹۱-۱۳۹۰ انجام شد. ۴۳ نفر به روش سنتی و ۵۸ نفر با لیگاشور، هموروئیدکتومی شدند. پس از عمل، دریافت آنالژریک ۲۴ ساعت و پس از ترخیص دریافت Nsaid خوراکی سه دفعه در روز به مدت ۵ روز ادامه داشت. بیماران، درد بعد از عمل را از اولین روز تا روز بیست و هشتم بر اساس مقیاس عددی درد بیان کردند. یک هفته، یک ماه، شش ماه و دوازده ماه بعد از عمل به صورت حضوری با پرسشنامه پیگیری شدند.
نتایج: تفاوت معنی داری در زمان بهبود زخم، احتباس ادراری، تنگی آنال و طول مدت بستری دو روش مشاهده نشد. میزان خونریزی حین عمل و مدت زمان عمل در روش لیگاشور کاهش یافته و تفاوت معنی داری آماری بین دو روش وجود داشت. همچنین میانگین زمان برگشت به فعالیت عادی در روش لیگاشور کمتر از سنتی است. در روز سوم و چهارم بعد از عمل هموروئیدکتومی با لیگاشور شدت درد کاهش قابل توجهی داشت و بعد از عمل زمان کمتری درد داشتند.
نتیجه گیری: لیگاشور ابزاری مفید جهت درمان هموروئیدهای درجه ۳ و ۴ است هرچند هزینه زیادی به بیمار تحمیل می شود.