مقاله بررسی شیوع گونه های کاندیدا در ترشحات سرویکوواژینال، قبل و سه ماه بعد از جایگذاری آی یو دی از نوع Tcu380A که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۹۳ در مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی زنجان از صفحه ۶۷ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: بررسی شیوع گونه های کاندیدا در ترشحات سرویکوواژینال، قبل و سه ماه بعد از جایگذاری آی یو دی از نوع Tcu380A
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ولوواژینیت کاندیدایی
مقاله کروم آگار کاندیدا
مقاله IUDTcu380A

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مرادی راحله
جناب آقای / سرکار خانم: مقدم بنائم لیدا
جناب آقای / سرکار خانم: رودبارمحمدی شهلا
جناب آقای / سرکار خانم: اصغری محمد
جناب آقای / سرکار خانم: رودباری مریم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ولوواژینیت کاندیدایی یکی از شایع ترین عفونت های تناسلی است که تشخیص گونه های مختلف آن برای طرح درمان مناسب مهم می باشد. IUD از جمله روش های موثر و طولانی اثر پیشگیری از بارداری است که می تواند با کاندیدیازیس واژینال در ارتباط باشد. این پژوهش به منظور بررسی شیوع گونه های کاندیدا، قبل و سه ماه پس از جایگذاری IUD، در مراجعین به مراکز بهداشتی درمانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران، در فاصله آبان ۱۳۹۰ تا شهریور ۱۳۹۱ صورت گرفت.
روش بررسی: از ۹۵ زن متقاضی گذاشتن IUDTcu380A که در معاینه واژینال دارای علایم عفونت واژینال نبوده و در ۲ هفته اخیر سابقه مصرف دارو های آنتی بیوتیکی یا ضدقارچی نداشتند، قبل و سه ماه بعد از جایگذاری IUD، سواب سرویکوواژینال تهیه شد. نمونه ها در محیط سابورو دکستروز آگار کشت داده شد. کلنی مخمر شیری رنگ به دست آمده، به محیط کشت کروم آگار منتقل و از طریق ایجاد رنگ، گونه های قارچی از یکدیگر افتراق داده شد. P<0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.
یافته ها: شیوع ولوواژینیت کاندیدایی، پس از جایگذاری IUD افزایش یافت. ۲۴ مورد کاندیدیازیس (۲۵٫۳ درصد) در برابر ۱۱ مورد (۱۱٫۶ درصد (P=0.007). قبل از جایگذاری IUD و نیز سه ماه بعد از آن، کاندیدا آلبیکنس و سپس کاندیدا گلابراتا بیشترین شیوع را داشتند.
نتیجه گیری: افزایش شیوع ولوواژینیت کاندیدایی، پس از جایگذاری IUD، طراحی مطالعات بزرگتری را برای ارزیابی عوارض ناشی از آن پیشنهاد می کند. شیوع رو به افزایش کاندیدا گلابراتا که یکی از گونه های مقاوم به داروهای ضدقارچی دسته آزول است، قابل توجه می باشد.