مقاله بررسی شدت بیابان زایی در رخساره های ژئومورفولوژی با استفاده از GIS در استان خوزستان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در تحقیقات کاربردی علوم جغرافیایی (علوم جغرافیایی) از صفحه ۱۴۱ تا ۱۵۹ منتشر شده است.
نام: بررسی شدت بیابان زایی در رخساره های ژئومورفولوژی با استفاده از GIS در استان خوزستان
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بیابان زایی
مقاله رخساره های ژئومورفولوژی
مقاله خوزستان
مقاله مدل مدالوس
مقاله فرسایش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حبیبی علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شادفر صمد
جناب آقای / سرکار خانم: صادقی معصومه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف از این مطالعه بررسی و تهیه نقشه شدت بیابان زایی در رخساره های ژئومورفولوژی در استان خوزستان می باشد. برای این منظور واحدهای کاری موجود در منطقه بعنوان نقشه پایه با استفاده از روش ژئومورفولوژی تهیه گردید. علاوه بر معیارهای اصلی مدل شامل؛ اقلیم، خاک، پوشش گیاهی و مدیریت و سیاست دو معیار فرسایش آبی و فرسایش بادی نیز در ارزیابی بیابان زایی این منطقه استفاده شده است. در این راستا فرآیندهای عمده بیابان زایی شناسایی و قابلیت های مدل مدالوس در ارائه یک مدل منطقه ای ارزیابی گردید. شاخص های مربوطه در واحدهای کاری؛ منطبق بر رخساره ها با تعیین بازه ۱ تا ۲ امتیاز دهی گردید و امتیاز هر معیار از محاسبه میانگین هندسی امتیازات شاخص ها حاصل گردید. در نهایت امتیاز وضعیت بیابانزایی نیز با محاسبه میانگین هندسی امتیاز معیارهای تعیین شده، به دست آمد و کلاس بیابان زایی هر واحد کاری و به تبع آن کل منطقه مشخص گردید. نتایج نشان می دهد %۵۳٫۷ از کل منطقه در کلاس بسیار شدید بیابان زایی، %۳۶٫۳ در کلاس شدید بیابان زایی و %۹٫۸ در کلاس متوسط از نظر شدت بیابان زایی قرار گرفتند، که منطبق با، اراضی پف کرده و کویری، سطوح تپه ماسه ای، فرسایش آبراهه ای و مخروط افکنه، دشت ریگی و پادگانه آبرفتی می باشد. نتایج حاصل از ارزیابی شاخص ها و معیارهای مختلف تاثیرگذار در بیابان زایی نشان داده است که مدیریت و سیاست با متوسط امتیاز ۱۷۶، پوشش گیاهی با متوسط امتیاز ۱۶۶٫۸، فرسایش بادی با متوسط امتیاز ۱۶۴٫۷۵، اقلیم با متوسط امتیاز ۱۶۲٫۱۳، خاک با متوسط امتیاز ۱۴۵٫۲۵ و فرسایش آبی با متوسط امتیاز ۱۳۲٫۴ است. ضمنا میانگین وزنی ارزش کمی شدت بیابان زایی برای کل منطقه بر اساس شش معیار مورد بررسی DS= 155.7 است که کلاس حساسیت به بیابان زایی برای کل منطقه بحرانی نوع (C3) برآورد گردید.