مقاله بررسی سطح سرمی مس و روی قبل و بعد از درمان در بیماران مبتلا به تب مالت و مقایسه آن با افراد سالم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهریور ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد از صفحه ۱۱۶۷ تا ۱۱۷۴ منتشر شده است.
نام: بررسی سطح سرمی مس و روی قبل و بعد از درمان در بیماران مبتلا به تب مالت و مقایسه آن با افراد سالم
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بروسلوز
مقاله مس
مقاله روی
مقاله تب مالت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عینی پیمان
جناب آقای / سرکار خانم: کرامت فریبا
جناب آقای / سرکار خانم: عطاریان بهنوش

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: تب مالت یک بیماری مشترک بین انسان و دام می باشد. متابولیسم عناصر کمیاب مثل روی و مس می توانند در پاسخ سیستم ایمنی تاثیرگذار باشند و مکانیسم های ایمونوشیمیایی میزبان را بر علیه این ارگانیسم فعال نمایند. بر این اساس این مطالعه با هدف بررسی تغییرات سطح سرمی مس و روی قبل و بعد از درمان در بیماران بروسلوز و مقایسه آن با افراد سالم انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه مورد شاهدی با همسان سازی انفرادی (Individual matched case-control) بر روی ۲۶ بیمار مبتلا به تب مالت مراجعه کننده به بیمارستان فرشچیان و ۲۶ نفر گروه کنترل انجام شد. از تمام افراد مورد مطالعه در ابتدا و همچنین از بیماران در پایان درمان نمونه خون گرفته شد و سپس نمونه ها با Deionized Water رقیق شده و توسط دستگاه اتوماتیک اسپکتوفتومتر سطح پلاسمایی مس و روی اندازه گیری شد.
نتایج: در این بررسی ۲۶ بیمار که ۱۳ زن و ۱۳ مرد مورد مطالعه قرار گرفتند که از نظر جنسی و سنی با گروه کنترل اختلاف معنی داری نداشتند. میانگین غلظت سرمی مس در افراد بیمار قبل و بعد از درمان به ترتیب
۱۰۰٫۳۱mg/dl و ۹۲٫۸۱mg/dlبود(p=0.495). همچنین میانگین غلظت سرمی مس در گروه کنترل ۹۷٫۹۶mg/dl بود که افزایش اندکی در مس بیماران در مقایسه با افراد سالم مشاهده شد. میانگین غلظت سرمی روی در افراد بیمار ۹۳mg/dlو در گروه کنترل ۹۶٫۳۸mg/dl بود (p=0.495). میانگین غلظت سرمی روی در بیماران پس از درمان ۹۰٫۲۷mg/dlبود.
نتیجه گیری: در مطالعه حاضر تغییرات قابل ملاحظه ای در غلظت سرمی مس و روی در بیماران بروسلایی نسبت به گروه کنترل مشاهده شد ولی از نظر آماری تفاوت معنی داری نداشتند و همچنین تغییر چندانی نیز در غلظت این عناصر در پایان درمان در بیماران دیده نشد.