مقاله بررسی حذف-bp4977 در DNA میتوکندریایی زنان دچار سقط خود به خودی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در دی ۱۳۹۲ در مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان از صفحه ۱ تا ۶ منتشر شده است.
نام: بررسی حذف-bp4977 در DNA میتوکندریایی زنان دچار سقط خود به خودی
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استرس اکسیداتیو
مقاله دی ان ا میتوکندریال
مقاله سقط خودبه خودی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: غنمی گشتی نسرین
جناب آقای / سرکار خانم: صالحی زیور
جناب آقای / سرکار خانم: ظهیری سروری زیبا
جناب آقای / سرکار خانم: اسکافی الیزا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: سقط خود به خودی به معنی ختم حاملگی قبل از هفته بیستم بوده که با مرگ جنین همراه است. کم و بیش ۵۰-۳۰% لقاح در انسان به سقط خود به خودی منجر می شود که بیشتر این سقط ها در زمان لانه گزینی و مرتبط با استرس اکسیداتیو رخ می دهند. استرس اکسیداتیو می تواند به DNA میتوکندریایی (mtDNA) آسیب وارد کند. آنزیم های زنجیره تنفسی ناقص که توسط mtDNA دارای حذف کد می شوند، ممکن است منجر به افزایش استرس اکسیداتیو شود.
هدف: بررسی حذف ۴۹۷۷-bpیا حذف عمومی در mtDNA لکوسیت های زنان دچار سقط جنین خود به خودی.
مواد و روش هاDNA : ژنومی از نمونه خون ۱۵۰ زن دچار سقط خود به خودی و ۹۰ کنترل استخراج شد. ۴۹۷۷-bp در mtDNA، از روش Gap-PCR و جفت پرایمر طراحی شده توسط نرم افزار oligo7 استفاده و آنالیز آماری با نرم افزارMedCalc انجام شد.
نتایج: در ۴۵ نفر (۳۰%) از زنان مبتلا به سقط خود به خودی حذف ۴۹۷۷-bp در mtDNA و تنها در ۶ نفر (۶۶٫۶%) از افراد کنترل وجود داشت. ارتباط معنی داری بین این حذف و افزایش خطر سقط خود به خودی بدست آمد (CI)-2.44-14.74 p-0.0001) 95%، oR-6.00).
نتیجه گیری: در این مطالعه ارتباطی قوی بین حذف -bp4977 و سقط خود به خودی بدست آمد گرچه، برای تعیین ارتباط بین این حذف و سقط خود به خودی لازم است مطالعه در جمعیت های بزرگ تر انجام شود.