مقاله بررسی حذف فتوکاتالیستی دیازینون توسط نانوذرات دی اکسید تیتانیوم از پساب سنتتیک که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۹۲ در مجله دانشگاه علوم پزشکی گیلان از صفحه ۳۲ تا ۴۱ منتشر شده است.
نام: بررسی حذف فتوکاتالیستی دیازینون توسط نانوذرات دی اکسید تیتانیوم از پساب سنتتیک
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تصفیه آب
مقاله دیازینون
مقاله دی اکسید تیتانیوم
مقاله سنجش بیولوژیکی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی روشنک
جناب آقای / سرکار خانم: دادبان شهامت یوسف
جناب آقای / سرکار خانم: فرزادکیا مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: اسرافیلی علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: دیازینون یک حشره کش فسفره آلی است که برای کنترل انواع مختلفی از حشرات در کشاورزی به کار می رود و تا حدودی در آب محلول، غیر قطبی و در خاک، متحرک و مقاوم به تجزیه است. از این رو، یکی از نگرانی ها ورود این سم به سفره آب های زیرزمینی است. امروزه، برای حذف سموم از انواع روش های اکسیداسیون شیمیایی استفاده می شود. هدف: بررسی تجزیه فتوکاتالیتیکی دیازینون با استفاده از نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم در محیط آبی مواد و روش ها: نوع مطالعه به صورت تجربی و در مقیاس پایلوت است. برای تامین پرتوهای UV از لامپ بخار جیوه پرفشار اسرام ۱۲۵ وات استفاده شد. غلظت اولیه سم در همه نمونه ها، معادل ۴۰ میلی گرم در لیتر بود. متغیرهای تصفیه، شامل وجود پرتوهای UV و هوادهی، pH، مقدار نانوذرات و زمان تماس در این تحقیق بررسی شدند. به منظور تغلیظ و استخراج دیازینون از نمونه ها، از روش میکرو استخراج مایع – مایع پخشی استفاده گردید و سپس با دستگاه کروماتوگراف گازی با دتکتور FID سنجش گردید. پس از تعیین مقدار تجزیه سم، مقدار حذف COD آن نیز با روش اکسیداسیون با دی کرومات پتاسیم مورد سنجش قرار گرفت. برای تعیین اثر سمیت نانوذرات، از آزمون سمیت زیستی توسط دافنی مگنا استفاده شد. نتایج: سینتیک تجزیه نوری دیازینون از معادلات درجه اول تبعیت می کرد که مقدار آن (Min-1) 0.099 سنجش گردید. شرایط بهینه برای حذف سم و COD آن در pH معادل ۸، غلظت نانوذرات ۰٫۲ g/1 و زمان ۱۲۰ دقیقه به دست آمد که مقدار آن به ترتیب ۶۴٫۹۹ و ۶۵ درصد سنجش گردید. مقدار LC50(96 ساعته) و NOEC (96 ساعته) نانو ذرات دی اکسید، تیتانیوم به ترتیب ۱۱۷۳ و ۵۰۷ میلی گرم در لیتر، سنجش گردیدند.
نتیجه گیری: نتایج نشان دادند که پرتوهای UV و هوادهی، دارای اثر مثبت بر تجزیه دیازینون و COD هستند و بیشترین سهم حذف آن ها به ترتیب به واسطه پرتوهای UV، زمان تماس، هوادهی و نانوذرات است. طبق دستورالعمل سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا، نانوذرات دی اکسید تیتانیوم جزو مواد غیر سمی طبقه بندی می شوند.