مقاله بررسی تطبیقی جایگاه و کاربرد زبان های فارسی و کردی در افراد دوزبانه در شهرستان شیروان چرداول که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن و اسفند ۱۳۹۳ در جستارهای زبانی از صفحه ۴۳ تا ۶۳ منتشر شده است.
نام: بررسی تطبیقی جایگاه و کاربرد زبان های فارسی و کردی در افراد دوزبانه در شهرستان شیروان چرداول
این مقاله دارای ۲۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دوزبانگی
مقاله زبان فارسی
مقاله زبان کردی
مقاله شیروان چرداول
مقاله سن
مقاله جنسیت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: احمدخانی محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: نجفیان آرزو
جناب آقای / سرکار خانم: کمری محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
یکی از موضوعات بحث برانگیزی که توجه بسیاری از محققان و کارشناسان را در دهه های اخیر به خود جلب کرده است، بحث دوزبانگی است. هدف از انجام این تحقیق بررسی میزان استفاده مردم از دو زبان فارسی و کردی در موقعیت های رسمی و غیررسمی در شهرستان شیروان چرداول است و اینکه آیا می توان آن را مصداق دوزبانگی کامل یا ناقص به شمار آورد؛ بدین معنی که آیا میزان استفاده از زبان های کردی و فارسی در میان زنان و مردان با تحصیلات متفاوت، از بی سواد تا دکتری و نیز دامنه سنی کودکان زیر ۱۱ سال تا افراد بالای ۵۱ سال، در موقعیت های رسمی و غیررسمی تفاوت دارد؟ و اگر پاسخ مثبت است، میزان استفاده از زبان های فارسی و کردی در گروه های مختلف چگونه است؟ برای این منظور ۳۹۴ آزمودنی از مناطق مختلف این شهرستان به صورت تصادفی انتخاب شدند. آزمودنی ها بر اساس گروه سنی (کودک: زیر ۱۱ سال؛ نوجوان: ۱۲-۱۶؛ جوان: ۱۷-۲۹؛ میانسال: ۳۰ -۵۰ و مسن: بالای ۵۱ سال)، سطح تحصیلات (بی سواد، ابتدایی، راهنمایی، دبیرستان، دیپلم، فوق دیپلم، لیسانس، فوق لیسانس و دکترا) و جنسیت (زن و مرد) انتخاب شدند. در این تحقیق از پرسش نامه الگوی پژوهشی پاراشر (۱۹۸۰) استفاده شده است. از آزمودنی ها خواسته شد که دو گونه زبان فارسی و کردی را بر اساس یک میزان چهار گزینه ای «همیشه»، «اغلب»، «بعضی وقت ها» و «هیچ وقت» مشخص کنند. پرسش نامه، حاوی ۳۶ سوال بود که بر اساس درجه رسمیت حوزه ها (خانواده، دوستی، همسایگی، دادوستد، آموزشی و اداری) به ترتیب از غیررسمی به رسمی مرتب شدند. پس از جمع آوری پرسش نامه ها، اطلاعات توسط کامپیوتر پردازش شد. روش های آماری خی دو، کندال، آزمون تی جفت و واکاوی واریانس یک سویه، برای تجزیه و تحلیل یافته های تحقیق به کار گرفته شد. یافته ها نشان می دهد که اختلاف در استفاده از دو زبان فارسی و کردی به وسیله گروه های مختلف سنی، تحصیلی و جنسی از نظر آماری معنادار است.