مقاله بررسی تاثیر ۸ هفته تمرین استقامتی بر برداشت لاکتات مغزی رت های دیابتی در شرایط هایپوگلیسمی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد ۱۳۹۳ در مجله دانشگاه علوم پزشکی اراک (ره‌ آورد دانش) از صفحه ۱ تا ۱۰ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر ۸ هفته تمرین استقامتی بر برداشت لاکتات مغزی رت های دیابتی در شرایط هایپوگلیسمی
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله لاکتات مغزی
مقاله دیابت نوع۱
مقاله تمرین استقامتی
مقاله هایپوگلیسمی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آوسه ملیحه
جناب آقای / سرکار خانم: نیکویی روح اله
جناب آقای / سرکار خانم: شیبانی وحید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: به دلیل تکرر وقوع هیپوگلیسمی در شرایط دیابت، سوبستراهای جایگزین گلوکز نقش مهمی در حفظ متابولیسم مغزی در این بیماری دارند. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر بلند مدت تمرین استقامتی بر برداشت مغزی لاکتات در شرایط هیپوگلیسمی در رت های دیابتی نوع ۱ بود.
مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی ۷۲ رت نر نژاد ویستار به طور مساوی در چهار گروه کنترل، تمرینی سالم، کنترل دیابتی و تمرینی دیابتی تقسیم شدند. دیابت از طریق ترکیب تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسین ایجاد شد. پس از اعمال ۸ هفته تمرین استقامتی، هیپوگلیسمی با تزریق درون صفاقی انسولین ایجاد گردید. یک و نیم ساعت بعد از ایجاد هیپوگلیسمی، رت ها تزریق درون صفاقی لاکتات (۴ میلی مول بر گیلوگرم وزن بدن) را تجربه کردند. سپس حیوانات در فواصل ۱۰، ۲۰ و ۳۰ دقیقه بعد از تزریق لاکتات کشته و غلظت لاکتات و گلوکز در مغز و پلاسما اندازه گیری شد.
یافته ها: اختلاف معنی دار در غلظت لاکتات پلاسما در دقیقه ۲۰ (p<0.05) و ۳۰ (p<0.05) بین گروه های سالم و در دقیقه ۳۰ (p<0.05) بین گروه های دیابتی دیده شد. ۳۰ دقیقه بعد از تزریق، افزایش معنی دار در غلظت لاکتات مغز بین کنترل و تمرینی سالم (۰٫۰۵>p) و کنترل و تمرینی دیابتی (p<0.05) دیده شد. نسبت لاکتات مغز/ پلاسما نتیجه مشابه با غلظت لاکتات مغز داشت. افزایش غلظت لاکتات مغز تاثیری بر سطوح کاهش یافته گلوکز مغز نداشت.
نتیجه گیری: تمرین استقامتی می تواند برداشت مغزی لاکتات رت های دیابتی را در شرایط هیپوگلیسمی افزایش دهد.