مقاله بررسی تاثیر مستقیم دیازپام بر پارامترهای قلبی (فشار بطن و نوسانات آن، ضربان قلب و میزان جریان مایع کرونری) در قلب مجزا شده موش صحرایی هیپوتیرویید در شرایط ایسکمی ری پرفیوژن که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در آذر و دی ۱۳۹۲ در مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی زنجان از صفحه ۴۵ تا ۵۵ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر مستقیم دیازپام بر پارامترهای قلبی (فشار بطن و نوسانات آن، ضربان قلب و میزان جریان مایع کرونری) در قلب مجزا شده موش صحرایی هیپوتیرویید در شرایط ایسکمی ری پرفیوژن
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله هیپوتیروییدیسم
مقاله قلب مجزا
مقاله دیازپام
مقاله ایسکمی ری پرفیوژن
مقاله موش صحرایی
مقاله لانگندورف

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شکیبایی داریوش
جناب آقای / سرکار خانم: واعظی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: حصاری مهوش
جناب آقای / سرکار خانم: اسدمبینی عاطفه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: هیپوتیروییدیسم قدرت انقباض و ضربان قلب را کاهش می دهد. از آنجایی که دیازپام نیزعملکرد قلبی را تعدیل می کند، هدف این مطالعه بررسی تاثیر مستقیم دیازپام بر عملکرد قلب مجزا شده موش صحرایی هیپوتیرویید بود.
روش بررسی: مطالعه تجربی روی ۳۰ سر موش صحرایی در ۴ گروه (کنترل، هیپوتیروییدی، کنترل دیازپام و هیپوتیرویید + دیازپام) صورت گرفت. قلب های مجزا شده، مطابق روش لانگندورف به شکل Retrograde با محلول کربس پرفیوژ و سه مرحله پایه، ایسکمی و ری پر فیوژن را گذراندند. پارامترهای عملکردی قلب، از جمله نوسانات فشار بطن چپ، ضربان قلب HR (Heart Rate) و (RPP (Rate Pressure Product سنجش شدند.
یافته ها: در گروه هیپوتیرویید در مرحله پایه عملکرد قلب به شکل معنی داری پایین تر از گروه کنترل و کنترل دیازپام بود (به ترتیب P=0.01 و P=0.001)، درصد افت HR و RPP پس از دریافت دیازپام نسبت به مرحله پایه در دو گروه کنترل دیازپام و هیپوتیرویید به همراه دیازپام تفاوت معنی داری داشت (به ترتیب P=0.001 و P=0.002). درصد بازگشت RPP در مرحله ری پرفیوژن در گروه هیپوتیروئید (۶۰±۵ درصد) نسبت به کنترل (۳۸±۱ درصد) و در گروه هیپوتیروئید + دیازپام (۸۷±۸ درصد) نسبت به گروه هیپوتیروئید (۶۰±۵ درصد) افزایش معنی داری داشت (به ترتیب P<0.0001 و P=0.02).
نتیجه گیری: به کارگیری دیازپام در مراحل پایه و ری پرفیوژن، تاثیرات ناشی از هیپوتیروییدیسم را در موش صحرایی تشدید می کند، به طوری که باعث افت بیشتر عملکرد قلب موش صحرایی هیپوتیرویید در مرحله پایه و افزایش درصد بازگشت آن در مرحله ری پرفیوژن می شود. این تاثیرات احتمالا می تواند به دلیل اثرات مشترک دیازپام و هیپوتیروییدیسم بر کانال های کلسیمی نوع L و یا میزان اکسیژن مصرفی در موش صحرایی باشد.