مقاله بررسی تاثیر توام متفورمین و زهر زنبور بر بلوغ آزمایشگاهی فولیکولهای پره آنترال موش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۲ در پژوهش های جانوری (زیست شناسی ایران) از صفحه ۲۲۸ تا ۲۳۶ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر توام متفورمین و زهر زنبور بر بلوغ آزمایشگاهی فولیکولهای پره آنترال موش
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله زهر زنبور
مقاله فولیکولهای پره آنترال
مقاله متفورمین
مقاله کشت و بلوغ آزمایشگاهی فولیکولهای تخمدان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آذرنیا مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: نبیونی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: محسنی کوچصفهانی هما
جناب آقای / سرکار خانم: طوسی علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
متفورمین سالهاست که جهت کنترل دیابت نوع ۲ استفاده می شود. این دارو همچنین در بهبود بیماران سندرم پلی کیستیک تخمدان (PCOS)، اعاده سیکلهای قاعدگی و القای اوولاسیون موثر بوده است. مطالعات نشان می دهد متفورمین از طریق فعال کردن پروتئین کیناز فعال شونده توسط آدنوزین مونو فسفات  (AMPK)می تواند موجب پیشروی بلوغ میوزی تخمکهای موش در محیط in vitroگردد. زهرزنبور ترکیبی پیچیده از آنزیمها، پروتئین، پپتید و سایتوکین ها است. مطالعات in vivo ما در تحقیقات قبلی حاکی از اثرات درمانی زهرزنبور بر بیماران PCOS و تکوین فولیکولهای تخمدان می باشد. با فرض تاثیر این دو بر رشد و میزان ماندگاری فولیکولهای تخمدان موش و نیز نرخ بلوغ تخمکها هدف این تحقیق بررسی اثر توأم متفورمین و زهرزنبور بوده است. بدین منظور فولیکولهای نابالغ از تخمدان موشهای ۱۴ روزه خارج و در محیط کشت قطره ای a-MEM تحت روغن مینرال به مدت ۱۴ روز کشت داده شد. متفورمین و زهرزنبور به طور جداگانه و نیز به صورت همزمان به محیط کشت فولیکول اضافه شد. قطر فولیکولها تا روز چهارم کشت و نیز میزان ماندگاری آنها به صورت هر دو روز یکبار بررسی و مورد سنجش میکروسکوپی قرار گرفتند. در روز دوازدهم به منظور القای اوولاسیون از hCG و rEGF استفاده شد و وضعیت تخمکهای اووله شده بررسی گردید. یافته ها نشان داد که قطر فولیکولها در روز دوم کشت در اثر تیمار با متفورمین (P<0.001)، زهر زنبور (P<0.05) و در گروه توأم (P<0.05) به طور معنی داری افزایش یافت. در روز چهارم کشت نیز رشد فولیکولها در گروه متفورمین (P<0.001)، زهر زنبور (P<0.05) و در گروه توأم (P<0.01) افزایش معنی داری را نشان داد. درصد ماندگاری فولیکولها در هیچکدام از گروههای تیمار شده معنی دار نبود. درصد تخمکهای GV در گروه متفورمین (P<0.001)، زهر زنبور (P<0.01) و در گروه تیماری توأم (P<0.01) به طور معنی داری کاهش یافت و در مقابل بر تعداد تخمکهای M? و M?? (مرحله متافاز ? و?? ) در هر سه گروه تیماری افزوده شد؛ هرچند که این افزایش معنی دار نبود. در ضمن اختلاف معنی داری در میزان تشکیل حفره آنتروم میان گروهها مشاهده نشد. بنابراین یافته های این تحقیق می تواند موید تاثیر همزمان متفورمین و زهر زنبور بر افزایش رشد فولیکولهای تخمدان در محیط in vitro و نیز افزایش پیشروی و بلوغ میوزی تخمک باشد که بر روی هم موجب آمادگی بیشتر آن برای لقاح می شود.