مقاله بررسی تاثیر تمرینات ذهنی بر بهبود کیفیت زندگی مردان سالمند ۶۰ تا ۸۰ سال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۳ در توانبخشی نوین از صفحه ۲۱ تا ۳۰ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر تمرینات ذهنی بر بهبود کیفیت زندگی مردان سالمند ۶۰ تا ۸۰ سال
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کیفیت زندگی
مقاله تعادل
مقاله تمرین ذهنی
مقاله مردان سالمند

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کرمی مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: هادیان محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: عبدالوهاب مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: راجی پروین
جناب آقای / سرکار خانم: یکانی نژاد میرسعید
جناب آقای / سرکار خانم: منتظری علی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: جمعیت سالمندان در دنیا و نیز ایران به علت پیشرفت هایی که در سیستم بهداشت حاصل گردیده است رو به افزایش گذاشته است؛ از این رو توجه به کیفیت زندگی این قشر از جامعه از اهمیت بسزایی برخوردار است. مشکلات جسمی و تعادلی از عوارض پروسه سالمندی می باشد و در نتیجه بر روی کیفیت زندگی سالمندان نیز تاثیر می گذارد. یکی از روش های مطرح در بهبود تعادل سالمندان، انجام تمرین ذهنی است. تمرین ذهنی به معنای مرور شناختی یک مهارت فیزیکی است بدون اینکه حرکات بدنی واضح و آشکاری صورت گیرد. هدف این مطالعه بررسی تاثیر تمرین ذهنی یک مهارت حرکتی بر بهبود کیفیت زندگی مردان سالمند ۶۰ – ۸۰ سال می باشد.
روش بررسی: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی تصادفی (RCT) یکسو کور می باشد و به تایید کمیته اخلاق در پژوهش دانشگاه علوم پزشکی تهران رسیده است(Irct ID: IRCT201107041722N3). سالمندان تحت بررسی شامل ۴۴ مرد سالمند ۸۰-۶۰ سال ساکن در آسایشگاه سالمندان کهریزک بودند و بر اساس معیارهای ورود به این مطالعه وارد گردیدند. پس از ارزیابی اولیه، کلیه سالمندان با تصادفی سازی در دو گروه آزمایش(Mental Practice) با میانگین سنی ۷۳٫۱۸±۴٫۳۲ و گروه کنترل با میانگین سنی ۷۱٫۰۹±۵٫۶۲ قرار گرفتند. ارزیابی کیفیت زندگی سالمندان با تست ۳۶ SF قبل از شروع مداخله درمانی (ارزیابی اولیه)، دو هفته پس از انجام مداخله (پیگیری کوتاه مدت) و ۳ ماه پس از انجام مداخله (پیگیری بلند مدت) صورت گرفت. سالمندان گروه آزمایش به مدت ۴ هفته تمرین ذهنی یک مهارت حرکتی را انجام داده و طی این دوره سالمندان گروه کنترل هیچ گونه تمرین ذهنی انجام ندادند.
یافته ها: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که نمرات تست ۳۶ SF در بعد وضعیت فیزیکی بعد از مداخله تمرین ذهنی در مقایسه دو گروه کنترل و آزمایش تفاوت معناداری را ایجاد نموده است که در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل افزایش بیشتری داشته است. با این وجود، نمرات تست در بعد وضعیت ذهنی و نمره کل تست در طی سه مرحله ارزیابی در مقایسه دو گروه، تغییر معنی داری نداشته است.
نتیجه گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشاندهنده تاثیر اختلاف معنی دار تمرینات ذهنی تنها بر بعد وضعیت فیزیکی سالمندان می باشد. با این وجود، نتایج مطالعه حاضر نشان داد که این نوع تمرین ذهنی بر بعد وضعیت ذهنی و نیز نمره کل کیفیت زندگی سالمندان تاثیر معنی دار نداشته است.