مقاله بررسی تاثیر اضافه کردن سولفات منیزیوم به لیدوکائین اینتراتکال بر مدت بی دردی پس از اعمال ارتوپدی اندام تحتانی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۳ در بیهوشی و درد از صفحه ۲۰ تا ۲۸ منتشر شده است.
نام: بررسی تاثیر اضافه کردن سولفات منیزیوم به لیدوکائین اینتراتکال بر مدت بی دردی پس از اعمال ارتوپدی اندام تحتانی
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سولفات منیزیوم
مقاله لیدوکائین
مقاله درد پس از عمل

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نادری نبی بهرام
جناب آقای / سرکار خانم: صدیقی نژاد عباس
جناب آقای / سرکار خانم: حقیقی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: حسن زاده مقدم حامد
جناب آقای / سرکار خانم: غضنفرطهران سمانه
جناب آقای / سرکار خانم: عاشوری ساحلی نسیم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: اعمال جراحی ارتوپدی به دلیل ماهیت جراحی روی استخوان و مفاصل با درد پس از عمل بالایی همراهند. استفاده از مخدر های وریدی، عضلانی، داخل نخاعی و اپیدورال همگی از روش های کنترل درد پس از عمل هستند که دارای عوارض جانبی متعددی می باشند. تجویز منیزیوم داخل نخاعی با بلوک گیرنده آن «متیل دی آسپارتات» باعث کاهش درد پس از عمل می شود، بدون آنکه با افزایش عوارض جانبی همراه باشد. هدف از انجام این مطالعه تعیین تاثیر اضافه کردن سولفات منیزیوم به لیدوکائین- اپی نفرین داخل نخاعی در مدت بی دردی پس از عمل، در جراحی های ارتوپدی اندام تحتانی است.
مواد و روش ها: این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی دوسوکور در بیماران کاندید عمل ارتوپدی اندام تحتانی انجام شده است. برای این منظور ۱۵۶ بیمار به دو گروه تقسیم شدند، که یک گروه سولفات منیزیوم همراه با لیدوکائین-اپی نفرین و گروه دیگر لیدوکائین-اپی نفرین همراه با آب مقطر به عنوان پلاسبو دریافت نمود. مدت زمان بی دردی بر اساس فاصله زمانی درخواست مسکن توسط بیمار از زمان تزریق دارو، درد بیماران بر اساس مقیاس دیداری درد و میزان پتیدین مصرفی در دو گروه محاسبه شد. اطلاعات توسط نرم افزار آماری SPSS 12 آنالیز گردید.
یافته ها: در مطالعه ما میانگین سنی بیماران در دو گروه درمانی و کنترل به ترتیب ۳۴±۷٫۵ و ۳۱٫۹±۸٫۱ سال بود. میانگین مدت زمان بی دردی در گروه درمانی، ۱۴۳٫۷±۲۹٫۷ دقیقه و در گروه کنترل، ۱۰۰٫۹±۱۸٫۱ دقیقه بود که مدت زمان بی دردی به طور معنی داری در گروه سولفات منیزیوم طولانی تر از گروه کنترل بوده است. میزان درد بیماران بر اساس مقیاس دیداری درد در گروه سولفات منیزیوم ۳٫۹±۰٫۳۶ و در گروه کنترل ۵٫۶۵±۰٫۳۵ بود، که به طور معنی داری در گروه سولفات منیزیوم، کمتر از گروه کنترل بوده است (P=0.000). میانگین پتیدین مصرفی در گروه سولفات منیزیوم ۱۵±۶٫۲۴ میلی گرم و در گروه کنترل ۳۳±۶٫۲۷ میلی گرم بود که از نظر آماری معنی دار بود (P=0.000).
نتیجه گیری: سولفات منیزیوم همراه با لیدوکائین موجب کاهش درد پس از عمل بیشتری در مقایسه با لیدوکائین تنها می شود.