مقاله بررسی بقایای سموم کاربردی کلروپیریفوس و دلتامترین در چغندرقندهای استان اصفهان در سال ۱۳۸۹ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در گیاه پزشکی از صفحه ۲۷ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: بررسی بقایای سموم کاربردی کلروپیریفوس و دلتامترین در چغندرقندهای استان اصفهان در سال ۱۳۸۹
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله باقیمانده حشره کش
مقاله روش کروماتوگرافی لایه نازک (HPTLC)
مقاله چغندرقند
مقاله اصفهان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فخاری هاجر
جناب آقای / سرکار خانم: جلالی زند علیرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شایقی منصوره
جناب آقای / سرکار خانم: ابطحی سیدمحمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
نگرانی جوامع از نقش آفت کش های پایدار در محیط و راهیابی آنها به چرخه غذایی از جمله موضوعات مهم بهداشتی و زیست محیطی است. به همین علت شناخت و اندازه گیری ترکیبات شیمیایی در مواد غذایی، محیط زیست و بدن موجودات زنده الزامی می باشد. در این مطالعه، که از تاریخ مهرماه ۱۳۸۹ شمسی تا اسفند ماه صورت گرفته است، باقیمانده دو سم کلروپیریفوس و دلتامترین در چغندرقند های مناطق چغندر کاری استان اصفهان در شهرستان های اصفهان، برخوار، سمیرم، گلپایگان و فریدن با استفاده از روش کروماتوگرافی لایه نازک با کارایی بالا (HPTLC) بررسی شد. اندازه گیری مقادیر سموم کلروپیریفوس و دلتامترین بدست آمده از چغندرقند های مورد برداشت در این شهرها نشان داد که بیشترین مقدار مربوط به سم کلروپیریفوس در شهرستان سمیرم و کمترین آن در گلپایگان مشاهده شد. در این میان مقدار باقیمانده سم فقط در چغندرقند های شهر سمیرم مساوی یا بیشتر از حداکثر مجاز سم (۰٫۰۵ میلی گرم سم در کیلوگرم چغندرقند) برآورد شد که این مقدار (a-0.08 mg/kg) می باشد. در مورد سم دلتامرین مقدار باقیمانده سم در هیچکدام از مناطق بیش از حداکثر مجاز سم (۰٫۰۱ میلی گرم در کیلو گرم چغندرقند) نبوده است و بیشترین میزان باقی مانده مربوط به منطقه برخوار می باشد و کمترین مقدار مربوط به دو منطقه اصفهان و گلپایگان است.