مقاله بررسی بافت شناسی برهم کنش بین بافت بلاستمای حاصل از لاله گوش خرگوش نر نژاد نیوزلندی و داربست مری سلول زدایی شده خرگوش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در هفته سوم دی ۱۳۹۲ در مجله دانشکده پزشکی اصفهان از صفحه ۱۸۶۵ تا ۱۸۷۵ منتشر شده است.
نام: بررسی بافت شناسی برهم کنش بین بافت بلاستمای حاصل از لاله گوش خرگوش نر نژاد نیوزلندی و داربست مری سلول زدایی شده خرگوش
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مهندسی بافت
مقاله سلول زدایی
مقاله داربست مری
مقاله بافت بلاستما
مقاله برهم کنش سلول
مقاله ماتریکس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مهدوی شهری ناصر
جناب آقای / سرکار خانم: اکبرزاده نیاکی ملیحه
جناب آقای / سرکار خانم: مقدم متین مریم
جناب آقای / سرکار خانم: فریدونی مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: لاری رویا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ماتریکس خارج سلولی (ECM یا Extracellular matrix) یک جزء کلیدی در نگهداری و بازسازی بافت ها و اندام ها است و دارای اثرات القایی بر بسیاری از رفتارهای سلولی می باشد. هدف این مطالعه، بررسی برهم کنش ماتریکس سلول زدایی شده مری خرگوش با بافت بلاستمای حاصل از پانچ لاله گوش خرگوش نر نژاد نیوزلندی بود. بافت بلاستما تجمعی از سلول های تمایز نیافته است که قابلیت تقسیم و تمایز سلولی را مشابه سلول های جنینی دارا می باشند.
روش ها: در این مطالعه تجربی، پس از جداسازی مری خرگوش، روش های فیزیکی و شیمیایی سلول زدایی شامل انجماد و ذوب مکرر، و تیمار با شوینده های Triton X-100 و (Sodium dodecyl sulphate) SDS انجام گرفت. بافت بلاستما، با دو مرحله پانچ با فاصله زمانی ۴۸ ساعت از گوش خرگوش به دست آمد. پس از مراحل شستشو، داربست های سلول زدایی شده درون حلقه ها مونتاژ و کشت داده شدند.
یافته ها: مطالعات بافت شناسی نشان داد که در بهترین حالت، تکنیک انجماد- ذوب سریع در ازت مایع و استفاده از Triton X-100 1 درصد به مدت ۲۴ ساعت و به دنبال آن، تیمار با ۰٫۵ SDS درصد به مدت ۴۸ ساعت منتهی به حذف سلول ها همراه با حفظ پروتئین های کلاژن و الاستین موجود در ماتریکس مری شد. همچنین، مهاجرت سلول های بافت بلاستما به داربست مری در هفته دوم کشت مشاهده گردید.
نتیجه گیری: این بررسی نشان داد که ECM سلول زدایی شده مری می تواند دارای اثرات القایی بر تکثیر، مهاجرت و چسبندگی سلول های بافت پویای بلاستما باشد.