مقاله بررسی ارتباط غلظت گاز نیتروس اکساید بر مقدار کورتیزول ادرار در کارکنان اطاق های عمل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۳ در بیهوشی و درد از صفحه ۴۶ تا ۵۳ منتشر شده است.
نام: بررسی ارتباط غلظت گاز نیتروس اکساید بر مقدار کورتیزول ادرار در کارکنان اطاق های عمل
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گاز نیتروس اکساید
مقاله اتاق عمل
مقاله کورتیزول

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ایمنی بهزاد
جناب آقای / سرکار خانم: کارخانه بهروز
جناب آقای / سرکار خانم: کرم پوریان آرزو

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: گاز بیهوشی نایتروس اکساید رایج ترین گاز بیهوشی مورد استفاده در اتاق های عمل است که به عنوان ماده بیهوشی دهنده و ضد درد ضعیف ب کار می رود. سطح کورتیزول سرم بعنوان یکی از نشانگرهای استرس بوده و بالا بودن این فاکتور می تواند حاکی از ایجاد حالات استرسی و عصبی بشمار آید. هدف از مطالعه بررسی ارتباط غلظت عوامل بیهوشی (نیتروس اکساید) بر مقدار کورتیزول ادرار کارکنان اتاق عمل می باشد.
مواد و روش ها: این مطالعه از نوع توصیفی مقطعی و همبستگی می باشد. جامعه پژوهش را پرسنل اتاق عمل (۳۰نفر) و پرسنل بخش اداری (۳۰ نفر) بیمارستان بعثت همدان تشکیل دادند. ابتدا غلظت گاز نیتروس اکساید در اتاق های عمل بیمارستان بعثت در طی یک هفته کاری در نوبت صبح و بعدازظهر اندازه گیری شد. جهت بررسی میزان تاثیر استنشاق و جذب عوامل شیمیایی مضر بر فاکتو رهای نوروبیولوژیک نیز در آغاز و پایان هر روز کاری (بمدت ۵ روز) از هر گروه آزمون و کنترل نمونه ادرار گرفته شد و اندازه گیری سطح کورتیزول انجام شد.
یافته ها: غلظت عوامل بیهوشی و ضد عفونی کننده در فضای اتاق عمل ۳۸۸٫۲۶±۱۰۱٫۴ پی پی ام بود. سطح کورتیزول در نمونه ادرار پرسنل شاغل در اتاق عمل، قبل و بعد از یک روز بمدت ۵ روز ۶۴۸٫۴±۲٫۷۴ پی پی ام بود. میانگین سطح کورتیزول در نمونه ادرار پرسنل شاغل در بخش اداری (به عنوان گروه کنترل)، قبل و بعد از یک روز بمدت ۵ روز ۵۷۹٫۲±۳٫۱ بود (P<0.05). از طرفی یافته های پ‍ژوهش نشان می دهد بین میانگین تراکم گاز نایتروس اکساید محیط تنفسی کارکنان اتاق های عمل و ریکاوری بر حسب ۳ زمان نمونه برداری در یک روز با توجه به آزمون آماری آنووا (P<0.05) اختلاف معنی داری (P=0.028) وجود دارد. ضمنا در مقایسه میانگین و انحراف معیار کورتیزول آزاد ادرار بر حسب نانو گرم بر میلی لیتر بین دو گروه شاهد و کنترل با توجه به آزمون تی (P=0.559) اختلاف معنی داری مشاهده نگردید.
نتیجه گیری: در نهایت یافته های پ‍ژوهش طبق آزمون ضریب همبستگی پیرسون نشان میدهد که ارتباط مستقیم و مثبت و ناقصی بین غلظت گاز نیتروس اکساید در فضای اتاق عمل و کورتیزول آزاد ادرار (نانو گرم بر میلیلیتر) پرسنل اتاق عمل وجود دارد (P=0.004) (P=0.857). این بدین معنی است که با افزایش میزان غلظت گاز نیتروس اکساید در فضای اتاق عمل میزان کورتیزول آزاد ادرار پرسنل اتاق عمل افزایش مییابد (P<0.05).