مقاله بررسی ارتباط سوءمصرف مواد و وجود ماکروفاژهای هموسیدرین- لیدن در نمونه های آسیب شناسی ریه در اجساد ارجاع شده به سازمان پزشکی قانونی تهران در سال ۸۸ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاییز ۱۳۹۳ در مجله علمی پزشکی قانونی از صفحه ۹۷ تا ۱۰۲ منتشر شده است.
نام: بررسی ارتباط سوءمصرف مواد و وجود ماکروفاژهای هموسیدرین- لیدن در نمونه های آسیب شناسی ریه در اجساد ارجاع شده به سازمان پزشکی قانونی تهران در سال ۸۸
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سوءمصرف مواد
مقاله ماکروفاژ هموسیدرین- لیدن
مقاله ریه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: توفیقی زواره حسن
جناب آقای / سرکار خانم: قربانی مظاهر
جناب آقای / سرکار خانم: کولایی نژاد کیانا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: حدود ۲۴ تا ۴۰% پذیرش های بیمارستانی در جهان مربوط به اعتیاد و عوارض آن است. تعیین عاملی که نشان دهنده مصرف مواد مخدر و روانگردان در افراد و به ویژه در اجساد باشد برای تشخیص علل بیماری های جسمی و روانی و همچنین تعیین علت فوت می تواند بسیار کمک کننده باشد.
روش کار: جمعیت مورد مطالعه کلیه اجساد ارجاع شده به سازمان پزشکی قانونی تهران در سال ۸۸ می باشد. در این مطالعه از بین اجسادی که در یکی از نمونه های زیستی آن ها یکی از مواد مخدر و روانگردان شامل تریاک، هرویین یا کوکایین در آزمایش گاز کروماتوگرافی یا تست نواری کوکایین مثبت شده بود، ۲۰ نفر انتخاب و سپس نمونه های آسیب شناسی ریه این افراد که از قبل و به طور هم زمان با نمونه سم شناسی و به صورت یکسان و از محل های مشخص ریه گرفته شده است، جهت مشاهده هموسیدرین رنگ آمیزی مخصوص گشته و از نظر وجود ماکروفاژهای هموسیدرین- لیدن مورد بررسی میکروسکوپیک قرار گرفتند. همچنین از بین افرادی که سابقه مصرف مواد نداشته و آزمایش سم شناسی ایشان نیز منفی بوده است، ۲۰ نفر انتخاب و سپس ارتباط بین سوءمصرف مواد و وجود ماکروفاژهای هموسیدرین- لیدن در ریه با روش های آماری و با استفاده از نرم افزارهای آماری تعیین گردید.
یافته ها: در این مطالعه تعداد ۴۰ جسد با تفکیک جنسیتی ۳۵ مرد (%۸۷٫۵) و ۵ زن (%۱۲٫۵)) مورد بررسی قرار گرفتند. بیشترین اجساد (%۱۰) در محدوده سنی ۳۰ سال بودند. مدت مصرف مواد حداکثر ۲۰ و حداقل ۱ سال بود که بیشتر اجساد (%۲۸) مدت مصرف ۱۰ سال را داشتند. از نظر روش مصرف بیشترین روش تزریقی ۸ نفر (%۵۰) موارد بوده است. ماکروفاژهای هموسیدرین در ۹ نفر +۱ (%۲۲٫۵)، در ۷ نفر +۲ (%۱۷٫۵)، در یک نفر +۳ (%۲٫۵) و در ۳ نفر (%۷٫۵) نیز +۴ بود. بین گروه کنترل و مورد از نظر وجود ماکروفاژهای هموسیدرین لیدن تفاوت آماری معنی دار مشاهده گردید (P=0.01).
بحث و نتیجه گیری: مارکر ماکروفاژ هموسیدرین- لیدن یک مارکر مهم در بررسی علت فوت افراد مصرف کننده مواد است و در مطالعه ما این مارکر به طور کامل در تمام اتوپسی هایی که به عنوان گروه مورد بررسی شدند مثبت شد. به نظر می رسد در موارد مشکوک به مصرف مواد مخدر این مارکر می تواند در تعیین علت فوت کمک کننده باشد.