مقاله بررسی ارتباط بین مصرف استاتین و دانسیته استخوانی در زنان یائسه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در هفته دوم خرداد ۱۳۹۳ در مجله دانشکده پزشکی اصفهان از صفحه ۴۹۳ تا ۵۰۲ منتشر شده است.
نام: بررسی ارتباط بین مصرف استاتین و دانسیته استخوانی در زنان یائسه
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استئوپروز
مقاله استاتین
مقاله دانسیته استخوانی
مقاله زنان یائسه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دشتی غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: سلامت محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: شبیری عباس
جناب آقای / سرکار خانم: سلامت امیرحسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: استاتین ها گروهی از داروها هستند که در درمان هیپرلیپیدمی و بیماری های قلبی کاربرد دارند. استئوپروز نیز یک بیماری بسیار شایع است که بیشترین شیوع را در بین زنان یائسه دارد. مطالعات نشان داده اند که مصرف استاتین ها می تواند روی افزایش دانسیته استخوانی موثر باشد. هدف از طراحی این مطالعه، ارزیابی اثر مصرف استاتین ها بر دانسیته استخوانی در زنان یائسه بود.
روش ها: در این مطالعه، ۳۵۰ زن یائسه شرکت داشتند که ۷۰ نفر در گروه مصرف کننده (گروه مورد) و ۲۸۰ نفر در گروه غیر مصرف کننده استاتین (گروه شاهد) با میانگین سنی ۶٫۱۲±۶۲٫۰۳ سال و در محدوده سنی ۸۲-۴۳ سال بودند. شرکت کنندگان تحت سنجش تراکم استخوانی با روش DXA (Dual-energy X-ray absorptiometry) قرار گرفتند و BMD (Bone mineral density) و همچنین اسکور T آن ها تعیین گردید. بر اساس اسکور T، بیماران به سه گروه طبیعی، استئوپنیک و استئوپروتیک تقسیم شدند. سپس فراوانی این سه دسته و نیز میانگین دانسیته استخوانی در دو گروه مورد و شاهد مقایسه شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های x2، t و آزمون Mann-Whitney و نرم افزار SPSS نسخه ۱۸ استفاده گردید.
یافته ها: میانگین BMD در گروه مورد در مهره های L2،L3 و L4، تروکانتر، گردن فمور بیشتر از گروه شاهد بود. این اختلاف در هیپ وجود نداشت. توزیع تعداد بیماران طبیعی، استئوپنیک و استئوپروتیک در دو گروه با استفاده از آزمون Mann-Whitney با همدیگر مقایسه شد. در مهره ها و گردن فمور اختلاف بین دو گروه معنی دار بود، اما در هیپ اختلاف معنی دار دیده نشد.
نتیجه گیری: در جمعیت مورد مطالعه، مصرف استاتین در بهبود یا جلوگیری از ایجاد استئوپروز نقش دارد و می تواند در آینده علاوه بر مصارف بالینی در هیپرلیپیدمی و بیماری های قلبی- عروقی، در زمینه پیشگیری از پوکی استخوان نیز مورد استفاده قرار گیرد. البته این اثر مثبت در مورد استخوان هیپ صادق نیست.